Pupunta sina mama dad at cj bukas dito sa Manila. Sina angel jappy at ninang naman sa Friday. Tapos kasal sa saturday.
WOW FAMILY REUNION! Exciting.
Pero di ko mapigilan 'yun takot.. Ewan. Sana matanggap nila yung sitwasyon ko ngayon...
At fresh pa 'yung sugat. Sana maghilom na bukas.
Showing posts with label buhay sa bahay. Show all posts
Showing posts with label buhay sa bahay. Show all posts
Thursday, October 8, 2009
Friday, October 2, 2009
Wednesday, September 16, 2009
AMA, INA, ANAK
May hangganan nga ba ang pagiging kapamilya? May hangganan ba ang pagiging anak sa ama't ina?
Hindi ko na alam kung ano nga ba talaga yung gagawin namin sa ngayon. Ang controversial naman kung ibo-broadcast ko pa dito yung mga nangyayari sa amin ngayon. Ewan ko ba... Oo, apektado ako. Aaminin ko 'yun. Hindi naman ako isang manhid na tao, porke't dito ako nakatira sa Manila at nandoon silang lahat na nagkakagulo sa Davao. Naiinis ako na parang wala akong magawa. Ito na 'yung bagay na kumukulit sa isip ko araw-araw--na bakit gan'un 'yung nangyayari ngayon? Bakit maraming nasasaktan?
Siguro kung nandito pa si Papalo ngayon, di siguro kami nagkakagulo ng ganito. Nakakainis.
Masaya naman kami dati... Pero ngayon, di ko man lang namamalayang nagbabago talaga 'yung panahon. Kung kaya ko lang bumuhay at sumuporta ng pagpapalaki ng ibang tao, ginawa ko na. Pero hindi ko pa kakayanin.
Naiinis ako sa'yo. Nasisira 'yung buhay namin dahil sa'yo. Sana matauhan ka na mali--TALAGANG MALING MALI 'YUNG GINAGAWA MO! TAKTE KA! Ayokong may nasasaktan sa pamilya natin pero IKAW ANG PASIMUNO NG LAHAT NG ITO!
Akala ko we really have a very happy family... But then again, REALITY BITES.
But then again, we must maintain respect. Respect. Kahit gaano pa man siya kagago, kadugo mo pa rin siya. Respeto pa rin. Respeto.
Sana tunay pa rin 'yung respetong ipinapakita natin sa isa't isa. Hindi lang dahil KAILANGAN kitang irespeto dahil ikaw IKAW. Ang dami mong sinasaktan. Sana matauhan ka na.
Sana bumalik na 'yung taong nakilala ko mula noong bata pa ako. Hindi pa sila nawawalan ng pag-asa sa'yo, though honestly ako, medyo nawawalan na. MAGPAKATINO KA. MAY PAMILYA KANG DAPAT SUPORTAHAN, AT NAGHIHIKAHOS AT NAGHIHINGALONG MABUHAY! TAKTE!
Hindi ko na alam kung ano nga ba talaga yung gagawin namin sa ngayon. Ang controversial naman kung ibo-broadcast ko pa dito yung mga nangyayari sa amin ngayon. Ewan ko ba... Oo, apektado ako. Aaminin ko 'yun. Hindi naman ako isang manhid na tao, porke't dito ako nakatira sa Manila at nandoon silang lahat na nagkakagulo sa Davao. Naiinis ako na parang wala akong magawa. Ito na 'yung bagay na kumukulit sa isip ko araw-araw--na bakit gan'un 'yung nangyayari ngayon? Bakit maraming nasasaktan?
Siguro kung nandito pa si Papalo ngayon, di siguro kami nagkakagulo ng ganito. Nakakainis.
Masaya naman kami dati... Pero ngayon, di ko man lang namamalayang nagbabago talaga 'yung panahon. Kung kaya ko lang bumuhay at sumuporta ng pagpapalaki ng ibang tao, ginawa ko na. Pero hindi ko pa kakayanin.
Naiinis ako sa'yo. Nasisira 'yung buhay namin dahil sa'yo. Sana matauhan ka na mali--TALAGANG MALING MALI 'YUNG GINAGAWA MO! TAKTE KA! Ayokong may nasasaktan sa pamilya natin pero IKAW ANG PASIMUNO NG LAHAT NG ITO!
Akala ko we really have a very happy family... But then again, REALITY BITES.
But then again, we must maintain respect. Respect. Kahit gaano pa man siya kagago, kadugo mo pa rin siya. Respeto pa rin. Respeto.
Sana tunay pa rin 'yung respetong ipinapakita natin sa isa't isa. Hindi lang dahil KAILANGAN kitang irespeto dahil ikaw IKAW. Ang dami mong sinasaktan. Sana matauhan ka na.
Sana bumalik na 'yung taong nakilala ko mula noong bata pa ako. Hindi pa sila nawawalan ng pag-asa sa'yo, though honestly ako, medyo nawawalan na. MAGPAKATINO KA. MAY PAMILYA KANG DAPAT SUPORTAHAN, AT NAGHIHIKAHOS AT NAGHIHINGALONG MABUHAY! TAKTE!
Friday, September 4, 2009
May facebook account na si daddy!
Bakit nag-iinvade ang mga 1959 people sa facebook?!
Ayokong i-approve! waahahhaah!
Bakit nag-iinvade ang mga 1959 people sa facebook?!
Ayokong i-approve! waahahhaah!
Monday, December 29, 2008
MERRY CHRISTMAS 2008
Naiinis ako sa'yo. Lalo na kung lasing ka. Akala mo kasi kung sino ka kung makapagsalita. Ang daming nababastusan sa mga sinasabi mo---kasama na ako doon. Akala ko dati nagiging wiser ka kung lasing ka, oh well, napapanahon lang pala 'yon. Ngayon akala mo ang galing mong magtago ng bisyo. Takte lang. Huli ka na since October.
I don't care kung sasabihin mong ginawa mo yon dahil sa stress, dahil sa mga problema, dahil sa urge or whatever reasons you may develop. The fact is, you are doing it. AND IT'S HURTING US---LALO NA AKO. Grabe. Proud na proud sana ako sa'yo. Pinagmamalaki kita sa lahat ng mga kakilala ko kasi super ang taas ng tingin ko sa'yo. Ang dami mong pinagdaanan pero malinis ka pa rin. PERO SHIT HAPPENS, ika nga nila. Lahat ng akala mong puro, laging may dumi na tinatago. Ngayon di ko alam kung ano yung dapat kong gawin. Nagiging manhid na ako dahil sa'yo.
Ang lakas ng loob mong magcorrect ng pagkakamali ng iba pero ikaw din mismo mali yung ginagawa mo. NAKAKAINIS magising nang umaga nang may naninigaw sa'yo. Sira ang buong araw ko dahil sa sigaw mo. Nagiging bayolente ang bata dahil sa'yo.
Alam kong mali ito, pero ginagawa ko pa rin. At least meron akong pinagbubuhusan ng galit. Sana di mo ito mabasa. Sana wala nang nagbabasa nito.
Bulag na nga ako, manhid pa. Saan ka pa?
I don't care kung sasabihin mong ginawa mo yon dahil sa stress, dahil sa mga problema, dahil sa urge or whatever reasons you may develop. The fact is, you are doing it. AND IT'S HURTING US---LALO NA AKO. Grabe. Proud na proud sana ako sa'yo. Pinagmamalaki kita sa lahat ng mga kakilala ko kasi super ang taas ng tingin ko sa'yo. Ang dami mong pinagdaanan pero malinis ka pa rin. PERO SHIT HAPPENS, ika nga nila. Lahat ng akala mong puro, laging may dumi na tinatago. Ngayon di ko alam kung ano yung dapat kong gawin. Nagiging manhid na ako dahil sa'yo.
Ang lakas ng loob mong magcorrect ng pagkakamali ng iba pero ikaw din mismo mali yung ginagawa mo. NAKAKAINIS magising nang umaga nang may naninigaw sa'yo. Sira ang buong araw ko dahil sa sigaw mo. Nagiging bayolente ang bata dahil sa'yo.
Alam kong mali ito, pero ginagawa ko pa rin. At least meron akong pinagbubuhusan ng galit. Sana di mo ito mabasa. Sana wala nang nagbabasa nito.
Bulag na nga ako, manhid pa. Saan ka pa?
Thursday, October 30, 2008
DEAREST LORD,
Mahal na mahal Mo talaga ako.
Pati pamilya ko mahal na mahal mo.
SALAMAT!!!
Sana magampanan ko ng mabuti ang pagiging tagalingkod Mo.
Ad Majorem Dei Gloriam!
Nagmamahal,
Gem-gem
Pati pamilya ko mahal na mahal mo.
SALAMAT!!!
Sana magampanan ko ng mabuti ang pagiging tagalingkod Mo.
Ad Majorem Dei Gloriam!
Nagmamahal,
Gem-gem
Sunday, April 13, 2008
ON DRIVING
Yey! Sa wakas nawala na rin 'yung fear ko of driving.
During the break, I made sure that I was able to drive the car throughout the village for at least an hour. Problema ko na lang is yung parking. Tsk. Sa ngayon, nahihirapan pa rin akong magdrive ng pabaliktad---in the sense na di ko pa naviview kaagad kung saan pupunta ang kotse papalikod kung ang manibela ay iikutin ko papakanan, etc. Hindi ko pa rin naipapark ng maayos ang kotse sa garahe. 'Yun kasi ang kundisyon ni Pare. Kailangan ko munang matuto magpark bago ko puwedeng ilabas ang kotse sa village. Hay naku. Sa October na nga lang ulit.
Ay oo nga pala. Nasabi ko na dati na may driver's license na ako. Yey! Non-pro driver na ako. BUT I still have this guilty feeling inside me (until now) dahil sabihin na natin na hindi ko tinake ang "usual" procedures of acquiring a new driver's license in our region's LTO. Medical exam pa lang, passed na ako kaagad sa urine & blood test. I passed the licensing exam easily, in contrary to a lot of others who failed it a number of times. I didn't touched the steering wheel, yet I was able to pass the practical driving exam. WHY? We had contacts, and ayun. They played their part so well that it was as if I really REALLY went through all the procedures fairly, just like the others.
Wala lang. Sabi ng iba, reality iyan na kailangan mo nang tanggapin. At least I got help from them daw. I've also learned that a lot of my friends also had the same "aid" from some officers in the LTO. Kasi kung wala sila, baka hanggang ngayon wala pa rin kaming (akong) driver's license.
Pero 'yun nga. Isa kasi ako sa mga taong gusto na ang lahat ay sumusunod ng maayos sa mga itinakdang patakaran ng mga nasa posisiyon. Lumaki akong tinuruan ng "magandang asal," ng mga iba't ibang rules and regulations na dapat nating alamin at sundin. Nahulma ng mga iba't ibang theories 'yung utak kong mag-isip ng isang idealistic space where I could live in. Sa sobrang idealistic ng mga paniniwala ko, nagiging impraktikal na ako minsan. Hay tama na ito. Nawawala ako sa main point ko. Basta, 'yung concern ko lang eh 'yung fact na ang daming nangyayaring pandadaya na nagaganap even at our local level. Ako mismo dumaan sa proseso ng pandaraya sa LTO ng aming region. Kawawa naman ang mga taong naghintay ng napakatagal na panahon para lamang makuha ang kanilang mga lisensya, to think na ako--AKO na super unexperienced-can't-even-park driver ay nabigyan na KAAGAD ng lisensya. Wala pa akong restriction that I need to have my glasses on when I drive to think that I've had astigmatism since prep. Tapos, agad-agad lang nilang pinapapass ito?
Di lang sa LTO ko ito napansin. Sa DFA rin. One day, my family went to the DFA to renew our passports and para na rin gawan ng passport si kapatid. Again, we had contacts. So, instead of the usual 12-hour tambay in the DFA, we were just there for two hours. Sobrang jampacked pa ng office with people trying to get their passports. Sobrang nakakaguilty kasi halata naman na ang late naming dumating, ngunit kami pa rin yung naunang matapos. Plus, we entered the office of the head pa! Tsk. Ano ba ito? People fall in line as early as 4am outside the DFA office. Some even sleep outside the office just to have their passports at least by the afternoon. Grabeh ito.
At malamang nagaganap din ito sa iba't ibang offices, mapa-government pa man ito o private company.
Hay naku. nagBLAH na naman Ako. Pero naman oh, sorry PARE kung sinasabi ko ito. Pero mali talaga 'yung ginawa natin. OO, mas naging "hayahay" tayo sa ginawa natin that time, BUT then we have to think of the others who followed the procedure well. Kaya nga nagkakaroon ng problema ang bansa. May mga taong nagtatakda ng mga patakarang kailangang sundin ng bawat mamamayan ngunit sila mismo (at ang mga taong close sa kanila) ay ang siyang mga taong di sumusunod dito. Wala ring efficiency. Tsk.
Bata lang ako. Wala pang pangalan. Wala pang ganun kalaking imlpluwensiya sa lugar na tinitirahan ko--moreover, sa region na ito, moreover sa bansa. Wala lang ako, pero at least nag-iisip ako ng ganito.
Narealize ko lang ngayon: ang olats ko pala. I'm criticizing the things I have observed in the LTO and DFA office. Yet still, I have my license securely placed in my wallet right now. Moreover, I would not like the feeling that my license would be taken away from me, because I didn't followed the licensing procedures fairly (to think that I'm able to drive NOW, well except park of course :P). I wouldn't like the feeling that we were prevented to go outside the country because we didn't follow the procedures well. I'm afraid that those people heading those government offices would lose their jobs because they may really be the ones who are worthy of those positions at least as of now (naging sobrang mabait lang sila kaya sila nagpapasingit ng ibang tao). Hay ewan. Too serious. I miss my highschool self.
The more we get to learn about things, the more we tend to feel unsatisfaction and depression as we realize that these events widely occur in our surroundings. Children view the world as an idealistic place full of fun, joy, and Santa Claus. Once they've learned the things about life. then their idealistic world slowly degrades into that sad reality. Parang yung mall na heaven para sa atin ay isa palang napakahigpit na lugar kung saan di mo malalasap ang lahat ng sarap ng buhay sapagkat ang lahat ng ito pala ay may kapalit. Everything is commodified, ika nga.
Shatap. Nonesense na ito. Forgive me for this. Ang pangit ng coherence + grammar. Parang di ako nag gradeschool + highschool + first year! Pero the fact na nag-iisip ako ng ganito makes me feel good. Mature.
Parang may wisdom na sinend sa akin from God above. Chos!
- - -
Classes na bukas.
During the break, I made sure that I was able to drive the car throughout the village for at least an hour. Problema ko na lang is yung parking. Tsk. Sa ngayon, nahihirapan pa rin akong magdrive ng pabaliktad---in the sense na di ko pa naviview kaagad kung saan pupunta ang kotse papalikod kung ang manibela ay iikutin ko papakanan, etc. Hindi ko pa rin naipapark ng maayos ang kotse sa garahe. 'Yun kasi ang kundisyon ni Pare. Kailangan ko munang matuto magpark bago ko puwedeng ilabas ang kotse sa village. Hay naku. Sa October na nga lang ulit.
Ay oo nga pala. Nasabi ko na dati na may driver's license na ako. Yey! Non-pro driver na ako. BUT I still have this guilty feeling inside me (until now) dahil sabihin na natin na hindi ko tinake ang "usual" procedures of acquiring a new driver's license in our region's LTO. Medical exam pa lang, passed na ako kaagad sa urine & blood test. I passed the licensing exam easily, in contrary to a lot of others who failed it a number of times. I didn't touched the steering wheel, yet I was able to pass the practical driving exam. WHY? We had contacts, and ayun. They played their part so well that it was as if I really REALLY went through all the procedures fairly, just like the others.
Wala lang. Sabi ng iba, reality iyan na kailangan mo nang tanggapin. At least I got help from them daw. I've also learned that a lot of my friends also had the same "aid" from some officers in the LTO. Kasi kung wala sila, baka hanggang ngayon wala pa rin kaming (akong) driver's license.
Pero 'yun nga. Isa kasi ako sa mga taong gusto na ang lahat ay sumusunod ng maayos sa mga itinakdang patakaran ng mga nasa posisiyon. Lumaki akong tinuruan ng "magandang asal," ng mga iba't ibang rules and regulations na dapat nating alamin at sundin. Nahulma ng mga iba't ibang theories 'yung utak kong mag-isip ng isang idealistic space where I could live in. Sa sobrang idealistic ng mga paniniwala ko, nagiging impraktikal na ako minsan. Hay tama na ito. Nawawala ako sa main point ko. Basta, 'yung concern ko lang eh 'yung fact na ang daming nangyayaring pandadaya na nagaganap even at our local level. Ako mismo dumaan sa proseso ng pandaraya sa LTO ng aming region. Kawawa naman ang mga taong naghintay ng napakatagal na panahon para lamang makuha ang kanilang mga lisensya, to think na ako--AKO na super unexperienced-can't-even-park driver ay nabigyan na KAAGAD ng lisensya. Wala pa akong restriction that I need to have my glasses on when I drive to think that I've had astigmatism since prep. Tapos, agad-agad lang nilang pinapapass ito?
Di lang sa LTO ko ito napansin. Sa DFA rin. One day, my family went to the DFA to renew our passports and para na rin gawan ng passport si kapatid. Again, we had contacts. So, instead of the usual 12-hour tambay in the DFA, we were just there for two hours. Sobrang jampacked pa ng office with people trying to get their passports. Sobrang nakakaguilty kasi halata naman na ang late naming dumating, ngunit kami pa rin yung naunang matapos. Plus, we entered the office of the head pa! Tsk. Ano ba ito? People fall in line as early as 4am outside the DFA office. Some even sleep outside the office just to have their passports at least by the afternoon. Grabeh ito.
At malamang nagaganap din ito sa iba't ibang offices, mapa-government pa man ito o private company.
Hay naku. nagBLAH na naman Ako. Pero naman oh, sorry PARE kung sinasabi ko ito. Pero mali talaga 'yung ginawa natin. OO, mas naging "hayahay" tayo sa ginawa natin that time, BUT then we have to think of the others who followed the procedure well. Kaya nga nagkakaroon ng problema ang bansa. May mga taong nagtatakda ng mga patakarang kailangang sundin ng bawat mamamayan ngunit sila mismo (at ang mga taong close sa kanila) ay ang siyang mga taong di sumusunod dito. Wala ring efficiency. Tsk.
Bata lang ako. Wala pang pangalan. Wala pang ganun kalaking imlpluwensiya sa lugar na tinitirahan ko--moreover, sa region na ito, moreover sa bansa. Wala lang ako, pero at least nag-iisip ako ng ganito.
Narealize ko lang ngayon: ang olats ko pala. I'm criticizing the things I have observed in the LTO and DFA office. Yet still, I have my license securely placed in my wallet right now. Moreover, I would not like the feeling that my license would be taken away from me, because I didn't followed the licensing procedures fairly (to think that I'm able to drive NOW, well except park of course :P). I wouldn't like the feeling that we were prevented to go outside the country because we didn't follow the procedures well. I'm afraid that those people heading those government offices would lose their jobs because they may really be the ones who are worthy of those positions at least as of now (naging sobrang mabait lang sila kaya sila nagpapasingit ng ibang tao). Hay ewan. Too serious. I miss my highschool self.
The more we get to learn about things, the more we tend to feel unsatisfaction and depression as we realize that these events widely occur in our surroundings. Children view the world as an idealistic place full of fun, joy, and Santa Claus. Once they've learned the things about life. then their idealistic world slowly degrades into that sad reality. Parang yung mall na heaven para sa atin ay isa palang napakahigpit na lugar kung saan di mo malalasap ang lahat ng sarap ng buhay sapagkat ang lahat ng ito pala ay may kapalit. Everything is commodified, ika nga.
Shatap. Nonesense na ito. Forgive me for this. Ang pangit ng coherence + grammar. Parang di ako nag gradeschool + highschool + first year! Pero the fact na nag-iisip ako ng ganito makes me feel good. Mature.
Parang may wisdom na sinend sa akin from God above. Chos!
- - -
Classes na bukas.
Friday, January 25, 2008
UPDATE
HAPPY BIRTHDAY MA.
you know you love me,
you know i love you too!
you're the bestEST. :p
---
I've been busy after recovering from the gastroenteritis and the intestinal amoebiasis I got from eating too much buko during the holidays. Well, I've been back to school since the 7th and had been sleep-deprived ever since.
Chem, DS, Stat, History, Sci 10, Jap, at Judo surely stresses me out.
Enta plays are fun but really, nakapapagod din.
But then again, this is my life.
And I love this playing field I got myself into.
So for now, I'll be on blog leave.
And with the Lord by my side, I believe that all things are possible.
I still have a game to win, a goal to achieve, a life to live...
God bless everyone!
you know you love me,
you know i love you too!
you're the bestEST. :p
---
I've been busy after recovering from the gastroenteritis and the intestinal amoebiasis I got from eating too much buko during the holidays. Well, I've been back to school since the 7th and had been sleep-deprived ever since.
Chem, DS, Stat, History, Sci 10, Jap, at Judo surely stresses me out.
Enta plays are fun but really, nakapapagod din.
But then again, this is my life.
And I love this playing field I got myself into.
So for now, I'll be on blog leave.
And with the Lord by my side, I believe that all things are possible.
I still have a game to win, a goal to achieve, a life to live...
God bless everyone!
Saturday, January 5, 2008
MERRY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR!
acute gastroenteritis second-degree to intestinal amoebiasis...
so much to start 2008 with!
***
I'm hopefully going back to manila tomorrow.
Stomachaches, calm down please.
Study. Study. Study.
so much to start 2008 with!
***
I'm hopefully going back to manila tomorrow.
Stomachaches, calm down please.
Study. Study. Study.
Wednesday, November 7, 2007
TUNGKOL SA SEMBREAK
Opo, I am back in Manila.
Haay naku, I already miss Davao City. Ang sarap kasi ng pakiramdam na wala akong binabahala (acads, org works, rent, money, food, etc.). Ang fulfilling ng buhay ko sa Davao.
Anu-ano nga ba ang mga ginawa ko sa Davao? To shorten it, nagpaka-bum ako sa bahay. As in! Imagine mo, tinapos ko ang Friends series--ALL 10 seasons mehn! Sobrang nakakaaddict kasi. Ang ganda talaga ng series na iyon. Plus, I got to cook there in the house (at in addition, overflowing pa ang ingredients doon!). Tumambay pa sina Marian sa bahay (of course, kakain kami diba). Ayun eh, wala akong oras magwork-out (as if naman nagwowork-out ako noh).
Of course di lang naman nood ng tv (dvds), kain, tulog, at pagbubum ang mga ginawa ko noong break ano! Basta, eto 'yung productive na mga ginawa ko during the break:
1. I really learned how to drive. And, I already have a license (and I prefer power-steering cars)!
2. I tutored CJ about their lessons in school.
3. I taught CJ how to sing very well. (ehem... nasa tono po ang boses ko.)
4. I asked Mare and Pare if our family is of Chinese descent. At 'yun nga... Nalaman ko na lang that my great-great grandparents were indeed pure Chinese. Chinese mehn! Chinese! Hahahaha! Plus, may Spanish/Malay blood pa kami noh.
5. I got a new-do (char). Thanks to my cousin, my ninang, at kay Mare at Pare for their support.
Oo nga pala, pumunta ako sa office ni Pare. At shucks, na-expose na rin ako sa trabaho niya. Sangkatutak na mga trucks my goodness! Buti na lang, nasa may tabing-dagat 'yung opisina niya.
Mediyo nakakapag-relax na rin 'yon ng workload niya sa opisina.
Oo nga pala, nagkasundo na nga pala kami ng aso namin sa bahay, si Fudge. Buti na lang ano! Haay naku! Asar na asar ako sa asong 'yon pagdating ko sa bahay! Walang tigil 'yung pagtahol niya. Pero pagkaraan ng isang linggo, well well well--ayon, maamo na. Sobrang cute lang talaga ni Fudge, tuwang-tuwa ako sa kanya.
- - -
Last October 30, pumunta ang Illumina sa Top of the Apo sa Apo View Hotel
upang ipagdiwang ang 18th birthday ni Teetin. Ang saya-saya kasi lahat kami (except for Marl dahil naka-jeans+shirt lang siya!) nagformal attire. It was just like it was prom ag
ain. Ang ganda ng reception, ang sarap ng food, at most of all, ang sayang makasamang muli ang Illumina. Ang gaganda't gaguwapo naming lahat that night. Tuwang-tuwa pa ako dahil hayok pa rin sa camera ang Illumina. We are really Camwhores--but in a good way. At of course, nadiscover ko rin ang potentials ko sa photography.
for more pictures, just visit my multiply site. Of course, you have to add me first as a contact before you could view the pictures.
Belated happy birthday ttn! We love you!
- - -
After Ttn's debut, nagsleep-over sina Marian, Ceejay, Kbo, at Rain sa bahay namin. As usual, nanood muna kami ng movie (kung saan nakatulog si kbo at ako). After that. chikahan (kung saan tinulugan kami ni kbo... tsktsktsk). Pero the next day, nag-magic sing kami at kinantahan pa kami ng kapatid ko. In fairness ha, we had fun! Sa December na ulit! Yehey! I can't wait to come back home!
MARIAN GWAPA NA KAAYO KA!
- - -
Driving is easy. Yes it is. You just have to have the proper mind set and the courage in order to drive well. Watch out for taxis and motorcycles though--oh yes, they can really be tricky.
Huwag kang unahan ng kaba kung bigla kang huminto sa gitna ng crossing. Promise. Handbreak + hazarding will do the job for you.
The handbreak, break, clutch, and hazard button are my bestfriends in the car. Seatbelt din pala.
I can't wait to drive again! Sobraaa!
- - -
Ano pa bang sasabihin ko dito? Hmmm... Well well well... Oo nga pala, tumaba kapatid ko.
What an achievement! Hehehehe. Ang tindi na kasing kumain ng kanin at ulam ngayon eh. Sobrang tindi ring kumain ng mga cupcakes (lalong lalo na kung ube flavor). Wala lang, natutuwa lang ako kasi nagiging matabang malusog na bata na siya. Ang cute cute pa!
- - -
Haay naku.. 4 more days before the semester starts. Rest days muna please.
Haay naku, I already miss Davao City. Ang sarap kasi ng pakiramdam na wala akong binabahala (acads, org works, rent, money, food, etc.). Ang fulfilling ng buhay ko sa Davao.
Anu-ano nga ba ang mga ginawa ko sa Davao? To shorten it, nagpaka-bum ako sa bahay. As in! Imagine mo, tinapos ko ang Friends series--ALL 10 seasons mehn! Sobrang nakakaaddict kasi. Ang ganda talaga ng series na iyon. Plus, I got to cook there in the house (at in addition, overflowing pa ang ingredients doon!). Tumambay pa sina Marian sa bahay (of course, kakain kami diba). Ayun eh, wala akong oras magwork-out (as if naman nagwowork-out ako noh).
Of course di lang naman nood ng tv (dvds), kain, tulog, at pagbubum ang mga ginawa ko noong break ano! Basta, eto 'yung productive na mga ginawa ko during the break:
1. I really learned how to drive. And, I already have a license (and I prefer power-steering cars)!
2. I tutored CJ about their lessons in school.
3. I taught CJ how to sing very well. (ehem... nasa tono po ang boses ko.)
4. I asked Mare and Pare if our family is of Chinese descent. At 'yun nga... Nalaman ko na lang that my great-great grandparents were indeed pure Chinese. Chinese mehn! Chinese! Hahahaha! Plus, may Spanish/Malay blood pa kami noh.
5. I got a new-do (char). Thanks to my cousin, my ninang, at kay Mare at Pare for their support.
Oo nga pala, pumunta ako sa office ni Pare. At shucks, na-expose na rin ako sa trabaho niya. Sangkatutak na mga trucks my goodness! Buti na lang, nasa may tabing-dagat 'yung opisina niya.
Mediyo nakakapag-relax na rin 'yon ng workload niya sa opisina.
Oo nga pala, nagkasundo na nga pala kami ng aso namin sa bahay, si Fudge. Buti na lang ano! Haay naku! Asar na asar ako sa asong 'yon pagdating ko sa bahay! Walang tigil 'yung pagtahol niya. Pero pagkaraan ng isang linggo, well well well--ayon, maamo na. Sobrang cute lang talaga ni Fudge, tuwang-tuwa ako sa kanya.
- - -
Last October 30, pumunta ang Illumina sa Top of the Apo sa Apo View Hotel
upang ipagdiwang ang 18th birthday ni Teetin. Ang saya-saya kasi lahat kami (except for Marl dahil naka-jeans+shirt lang siya!) nagformal attire. It was just like it was prom ag
ain. Ang ganda ng reception, ang sarap ng food, at most of all, ang sayang makasamang muli ang Illumina. Ang gaganda't gaguwapo naming lahat that night. Tuwang-tuwa pa ako dahil hayok pa rin sa camera ang Illumina. We are really Camwhores--but in a good way. At of course, nadiscover ko rin ang potentials ko sa photography.for more pictures, just visit my multiply site. Of course, you have to add me first as a contact before you could view the pictures.
Belated happy birthday ttn! We love you!
- - -
After Ttn's debut, nagsleep-over sina Marian, Ceejay, Kbo, at Rain sa bahay namin. As usual, nanood muna kami ng movie (kung saan nakatulog si kbo at ako). After that. chikahan (kung saan tinulugan kami ni kbo... tsktsktsk). Pero the next day, nag-magic sing kami at kinantahan pa kami ng kapatid ko. In fairness ha, we had fun! Sa December na ulit! Yehey! I can't wait to come back home!
MARIAN GWAPA NA KAAYO KA!
- - -
Driving is easy. Yes it is. You just have to have the proper mind set and the courage in order to drive well. Watch out for taxis and motorcycles though--oh yes, they can really be tricky.Huwag kang unahan ng kaba kung bigla kang huminto sa gitna ng crossing. Promise. Handbreak + hazarding will do the job for you.
The handbreak, break, clutch, and hazard button are my bestfriends in the car. Seatbelt din pala.
I can't wait to drive again! Sobraaa!
- - -
Ano pa bang sasabihin ko dito? Hmmm... Well well well... Oo nga pala, tumaba kapatid ko.
What an achievement! Hehehehe. Ang tindi na kasing kumain ng kanin at ulam ngayon eh. Sobrang tindi ring kumain ng mga cupcakes (lalong lalo na kung ube flavor). Wala lang, natutuwa lang ako kasi nagiging matabang malusog na bata na siya. Ang cute cute pa!- - -
Haay naku.. 4 more days before the semester starts. Rest days muna please.
Tuesday, October 23, 2007
HOME SWEET HOME
Yes... Nasa Davao City na nga talaga ako since October 14.
And Yes.. Hindi pa po ako lumalabas ng bahay/nakikipagkita with friends dahil gusto ko po munang lubusin ang comforts of my own home. I missed my family so much. Plus, I also want to be close with our new dog. Ang tindi kasing tumahol noong nakita niya ako for the first time last April. First time kasi niyang makakita ng magandang dalaga.
Anyway, tapos na ang first semester of my second year in college. Yehep. I don't really want to talk about it right now since I'm not comfortable using Pare's laptop. I prefer to use my own computer back there in my dorm in QC when I blog. So, for my end-of-sem rants, stories, and some gossips (hehe), it would be posted around November 5th.
I just enlisted online earlier. And I'm quite satisfied because of the fact that aisis is already fast this time (well, compared to my 6-hour-enlistment last May for the first semester). Pero 'yun nga. Kinakabahan ako and at the same time excited for the second sem. I know it's going to be tougher this time (with Ambeth Ocampo, Leland, Doc Sio, Judo, and Japanese altogether in one semester). But then again, who knows? I might pull this off better compared to the past semesters.
- - -
Haaay naku. Ayan na muna. I still have to teach CJ how to sing Especially for You.
Heheahaheheha...
- - -
P.S.
My cousin Angel is crazy about Chris Tiu.
Sobrang naloloka siya kay Chris Tiu.
Kaya naman, noong pumunta dito sa Davao City si Chris last Saturday,
Hala Ayun, ang taratitat rumagasa papuntang airport.
Well, at least she finally got her dream. Nakapagpapicture na siya with Chris Tiu. And to think ha, naunahan pa niya akong magpapic kahit na lagi ko pang nakikita si Chris sa school.
Plus, may laminated "Angel, Take Care Always, Chris Tiu #17" pa siya ha!
Tsk. Tsk. Tsk.
Hmmm... Ngayon alam ko na kung anong dapat iregalo sa akin ng mga blockmates ko for Christmas/my birthday. Hehehe.
And Yes.. Hindi pa po ako lumalabas ng bahay/nakikipagkita with friends dahil gusto ko po munang lubusin ang comforts of my own home. I missed my family so much. Plus, I also want to be close with our new dog. Ang tindi kasing tumahol noong nakita niya ako for the first time last April. First time kasi niyang makakita ng magandang dalaga.
Anyway, tapos na ang first semester of my second year in college. Yehep. I don't really want to talk about it right now since I'm not comfortable using Pare's laptop. I prefer to use my own computer back there in my dorm in QC when I blog. So, for my end-of-sem rants, stories, and some gossips (hehe), it would be posted around November 5th.
I just enlisted online earlier. And I'm quite satisfied because of the fact that aisis is already fast this time (well, compared to my 6-hour-enlistment last May for the first semester). Pero 'yun nga. Kinakabahan ako and at the same time excited for the second sem. I know it's going to be tougher this time (with Ambeth Ocampo, Leland, Doc Sio, Judo, and Japanese altogether in one semester). But then again, who knows? I might pull this off better compared to the past semesters.
- - -
Haaay naku. Ayan na muna. I still have to teach CJ how to sing Especially for You.
Heheahaheheha...
- - -
P.S.
My cousin Angel is crazy about Chris Tiu.
Sobrang naloloka siya kay Chris Tiu.
Kaya naman, noong pumunta dito sa Davao City si Chris last Saturday,
Hala Ayun, ang taratitat rumagasa papuntang airport.
Well, at least she finally got her dream. Nakapagpapicture na siya with Chris Tiu. And to think ha, naunahan pa niya akong magpapic kahit na lagi ko pang nakikita si Chris sa school.
Plus, may laminated "Angel, Take Care Always, Chris Tiu #17" pa siya ha!
Tsk. Tsk. Tsk.
Hmmm... Ngayon alam ko na kung anong dapat iregalo sa akin ng mga blockmates ko for Christmas/my birthday. Hehehe.
Saturday, August 25, 2007
SALAMAT
I had a bad dream last night. For a moment, it was as if my heart stopped beating.
Parang totoo talaga ang lahat ng pangyayari sa panaginip na iyon. Hindi ko inakala na panaginip lang pala.
I woke up at exactly 5:41am because of that dream. At sobrang bigat pa ng feeling ko pagkagising ko. Parang nasa may leeg ko na nga yung puso ko eh.
Thank God it was just a dream.
I couldn't thank Him enough.
---
I miss my family!!!
Sobra!
Pare, Mare, at Olot... I miss all of you!
---
One more month to go before the sem ends... I have to fix all of my academics and extra-curricular stuff. Kaya ko ito. Oh yeahs..
Sige, mag-aaral na ako.
God bless people!
Parang totoo talaga ang lahat ng pangyayari sa panaginip na iyon. Hindi ko inakala na panaginip lang pala.
I woke up at exactly 5:41am because of that dream. At sobrang bigat pa ng feeling ko pagkagising ko. Parang nasa may leeg ko na nga yung puso ko eh.
Thank God it was just a dream.
I couldn't thank Him enough.
---
I miss my family!!!
Sobra!
Pare, Mare, at Olot... I miss all of you!
---
One more month to go before the sem ends... I have to fix all of my academics and extra-curricular stuff. Kaya ko ito. Oh yeahs..
Sige, mag-aaral na ako.
God bless people!
Sunday, June 10, 2007
HAAAA! SUMMER
Yess... Ngayon lang ako nakapag-blog ulit guys... Hah... Obviously.
Nabigatan ako sa load ko last summer. I now understand why there are only six units required for us to take during the summer semester. Tkte... Perteh! Nag-nine units pa ako. Harder to breathe, harder to cope up with lots of requirements.
I already received my grades. I could have done better.
Anyway, Illumina gave me a surprise birthday party last Apr. 28, 2007 sa Shakey's-Katipunan. Surprise sana, kaso nabisto ko kaagad. Haha... Pero, salamat pa rin Illumina!
Gift nila sa akin.
The People sa Shakey's. Taken by Cecile.
>>>
Before the summer sem started, our family went to Leyte to visit our relatives. Tumaba ako sa Leyte, I knew it. Tulog-kain-higa-tulog-kain. Ganoon ang buhay ko roon.
Pero, ang saya ng mga ilog at beaches doon. Ang linis kasi... Sobra!
Emo pic
Sa may pantalan around 5pm
Ako at Dad. Pic after maligo sa ilog.
ako at si Ma
Cj at si Ma
Si Fudge. Ang Bakla kong aso.
>>>
Sorry for a boring post. Alam ko boring.
Sorry ulit.
>>>
Miss ko na si CJ.
I miss you my kapatids.
>>>
I've been busy with COA (council of organizations of the ateneo). Org ko kasi ito. Hinding-hindi ko na ito pakakawalan! Seryoso na ako sa COA! GO! OH YEAH!
Appointed na ako as Mgr for Logistics. HA! Help me Lord!
Plus, I'm also a volunteer for our feeding program sa Health Sciences. OH YEAH!
Gagawa na kami ng Health Sciences ORg! OH YEAH!
And now, I'm planning to join Entablado. I have to make good use of this talent... :P
>>>
Nagapply ako for a TNT (Talk and Tours) spot for the Orsem 2007.
Thank God I passed after 2 pertehng interviews and 3 training days!!!
NAKAPAPAGOD!!! pero... sobrang SAYA!!!
nakapagpicture pa ako with RICA PERALEJO! hahaha!
>>>
Next post: about SOUNDCHECK: Orsem 2007.
Nabigatan ako sa load ko last summer. I now understand why there are only six units required for us to take during the summer semester. Tkte... Perteh! Nag-nine units pa ako. Harder to breathe, harder to cope up with lots of requirements.
I already received my grades. I could have done better.
Anyway, Illumina gave me a surprise birthday party last Apr. 28, 2007 sa Shakey's-Katipunan. Surprise sana, kaso nabisto ko kaagad. Haha... Pero, salamat pa rin Illumina!
Gift nila sa akin.
The People sa Shakey's. Taken by Cecile.
SALAMAT ILLUMINA!
>>>
Before the summer sem started, our family went to Leyte to visit our relatives. Tumaba ako sa Leyte, I knew it. Tulog-kain-higa-tulog-kain. Ganoon ang buhay ko roon.
Pero, ang saya ng mga ilog at beaches doon. Ang linis kasi... Sobra!
Emo pic
Sa may pantalan around 5pm
Ako at Dad. Pic after maligo sa ilog.
ako at si Ma
Cj at si Ma
Nangitim din ako. Hahaha...
>>>
Tama... I have a new pet dog named Fudge. Sinabi ko na 'yon sa entries ko before. Eto naman ang pic niya:
Tama... I have a new pet dog named Fudge. Sinabi ko na 'yon sa entries ko before. Eto naman ang pic niya:
Si Fudge. Ang Bakla kong aso.
>>>
Sorry for a boring post. Alam ko boring.
Sorry ulit.
>>>
Miss ko na si CJ.
I miss you my kapatids.
>>>
I've been busy with COA (council of organizations of the ateneo). Org ko kasi ito. Hinding-hindi ko na ito pakakawalan! Seryoso na ako sa COA! GO! OH YEAH!
Appointed na ako as Mgr for Logistics. HA! Help me Lord!
Plus, I'm also a volunteer for our feeding program sa Health Sciences. OH YEAH!
Gagawa na kami ng Health Sciences ORg! OH YEAH!
And now, I'm planning to join Entablado. I have to make good use of this talent... :P
>>>
Nagapply ako for a TNT (Talk and Tours) spot for the Orsem 2007.
Thank God I passed after 2 pertehng interviews and 3 training days!!!
NAKAPAPAGOD!!! pero... sobrang SAYA!!!
nakapagpicture pa ako with RICA PERALEJO! hahaha!
>>>
Next post: about SOUNDCHECK: Orsem 2007.
Friday, March 9, 2007
PART 2
I never knew this could reach part two.
I tried. I failed.
tears fell...
sniff.
dried.
gathered all the senses.
I tried again. t-y-p-e-d. sent.
kept in this optimistic state
that they will reconsider.
>>>
I have never been this hopeful in my whole life.
I tried. I failed.
tears fell...
sniff.
dried.
gathered all the senses.
I tried again. t-y-p-e-d. sent.
kept in this optimistic state
that they will reconsider.
>>>
I have never been this hopeful in my whole life.
Tuesday, March 6, 2007
BOLD AND DARING
I finally e-mailed Pare.
I guess I do not have enough courage to talk to him via the phone (I would end up crying on the other line kung ganoon ang situation).
And so, now, I'm prepared
of
what would happen...
and i'm still me,
doing my best to keep this optimistic self
and hoping... just hoping
that he will reconsider.
>>>
I have a Math LT tomorrow.
Pray for me.
God bless people!
I guess I do not have enough courage to talk to him via the phone (I would end up crying on the other line kung ganoon ang situation).
And so, now, I'm prepared
of
what would happen...
and i'm still me,
doing my best to keep this optimistic self
and hoping... just hoping
that he will reconsider.
>>>
I have a Math LT tomorrow.
Pray for me.
God bless people!
Tuesday, October 31, 2006
AKO'Y NASA OPISINA NI PARE
Naku. Nandito na naman ako ngayon sa opisina ni Pare.
Ang hina kasi ng internet sa bahay. Perteh.
Tama, hindi ako naka-attend ng Batch Party last Wednesday. Perteh kasi itong asthma ko.
Pero, bumawi ako noong Friday! Pumunta kami ng Pisay! After that, umattend kami ng birthday party ni Sara!
Happy Birthday ulit Sar!
Nakuu... Ang saya-saya!
Ang sayang makitang muli sina Marian, CJ, Jeijei, Kathleen, Sha, Yek, Jess, Arch, Toneh, AteReys... Hai naku. Ang saya!
Ang saya ring makitang muli ang mga teachers ko sa pisay! Pati na ang ibang mga estudyante na nandoon sa pisay!
Haaai... Ang Saya!
>>>
On our way to Sara's house, na-snatch ang bag ni Dabyang.
Nasa jeep na kami noon. May sumabit na lalaki sa may door. Sninatch niya ang bag ni Dabyang.
Ang bilis ng mga pangyayari... Traumatic.
But then, the very next day, na-retrieve ni Dabyang ang mga ninakaw sa kanya. Thanks to her astig na tatay.
You mess with a policeman's daughter, you also mess with the policeman.
Kasalukuyang nakakulong ang pertehng lalaking 'yon sa presohan.
Kasalukuyan ding nagtetext si Dabyang sa kanyang tunay na minamahal.
>>>
I'm going back to Manila in 5 days.
Time just flies so fast that I couldn't keep track of everything!
>>>
I got my hair done yesterday (with my cousins).
Kaya kayo, PREPARE!
>>>
Grades... Grades...
HAAAAAAAAAAH!
Ang hina kasi ng internet sa bahay. Perteh.
Tama, hindi ako naka-attend ng Batch Party last Wednesday. Perteh kasi itong asthma ko.
Pero, bumawi ako noong Friday! Pumunta kami ng Pisay! After that, umattend kami ng birthday party ni Sara!
Happy Birthday ulit Sar!
Nakuu... Ang saya-saya!
Ang sayang makitang muli sina Marian, CJ, Jeijei, Kathleen, Sha, Yek, Jess, Arch, Toneh, AteReys... Hai naku. Ang saya!
Ang saya ring makitang muli ang mga teachers ko sa pisay! Pati na ang ibang mga estudyante na nandoon sa pisay!
Haaai... Ang Saya!
>>>
On our way to Sara's house, na-snatch ang bag ni Dabyang.
Nasa jeep na kami noon. May sumabit na lalaki sa may door. Sninatch niya ang bag ni Dabyang.
Ang bilis ng mga pangyayari... Traumatic.
But then, the very next day, na-retrieve ni Dabyang ang mga ninakaw sa kanya. Thanks to her astig na tatay.
You mess with a policeman's daughter, you also mess with the policeman.
Kasalukuyang nakakulong ang pertehng lalaking 'yon sa presohan.
Kasalukuyan ding nagtetext si Dabyang sa kanyang tunay na minamahal.
>>>
I'm going back to Manila in 5 days.
Time just flies so fast that I couldn't keep track of everything!
>>>
I got my hair done yesterday (with my cousins).
Kaya kayo, PREPARE!
>>>
Grades... Grades...
HAAAAAAAAAAH!
Tuesday, October 24, 2006
DAVAO BEYBEH
Yes! Nandito na nga ako sa Davao.
Hilong-hilo talaga ako during our flight from Manila to Davao. Ang daming turbulence na pinagdaanan ng eroplano. Grabeh. Na-delay din ang flight namin for almost an hour. Sabi nga nila, 90% on time raw ang flights ng Cebu Pacific. Sa tingin ko naman, naexperience namin 'yung 10% of that last Saturday. Gabi na kami nakarating nina Kbo--mga around 6:10pm yata 'yon.
Haai naku. At nakita ko na rin ulit ang pamilya ko. Napakasaya! Grabeh.
The food... Ang kare-kare my goodness... Ang sarap! Baka tumaba na naman ako nito.
>>>
Naku. 'Di na yata ako nasanay sa weather ng Davao.
Alam niyo bang nagkasakit ako kaagad yesterday (hanggang ngayon actually). Severe cough and colds. Pramis. Sayang nga hindi ako makalabas ng bahay dahil dito. Ang dami ko pa namang plans. Kaso, hindi natuloy.
*cough* *cough*
Naku. Tatlong tablets na ang iniinom ko three times a day. Perteh talaga. Niresetahan na naman ako ni Mare.
Sana maging ok na ako bukas.
>>>
Bukas, magkakaroon ng Batch Party sa bahay ni Jason. Sana naman maging successful ito. Sana makapunta ang 95% ng batch namin. I can't wait for the blue berry cheesecake at lasagna na unlimited.
Tataba na naman ako. WEH!
>>>
Nagimprove ang bahay namin. Finally, tapos na rin ang lahat ng construction.
>>>
Pumunta sina Marian, Izy, at Kbo dito sa bahay kahapon unexpectedly. Nanood kami ng My Super Ex-Girlfriend. Long-haired na si Marian.
Ang babaw ng My Super Ex-Girlfriend. SOBRANG BABAW. Hindi sulit panoorin sa sinehan. Mas ok na kung bibili ka ng pirated DVD nito. Makakatulog ka sa pagkababaw nito. Horny pa ang mga characters sa film. Kaya siguro nagustuhan ng konti ni Kbo. Waaa... Just.Kidding.
>>>
The best show on earth is Grey's Anatomy.
At nagmamarathon ako dito sa bahay these days. Ang ganda-ganda talaga! Astig. Eto ang karamay ko sa aking cough and colds. Somehow, this show makes me feel better.
>>>
Kelangan ko ng cuban attire by november 25. Dapat inspired ng 50's. Help me. I'm not good at this stuff.
>>>
I'm worried about my grades. Sana naman pumasa ako. Ayoko rin 'yung feeling na "konti nalang madi-DL na sana." Ayoko rin 'yung feeling na "perteh, paano na ang scholarship ko?"
God, I just want everything to be all right. I did what I had to do.
But still, it's probably not my best. Haai...
Basta, sana... Alam mo na.
Haaaai...
Hilong-hilo talaga ako during our flight from Manila to Davao. Ang daming turbulence na pinagdaanan ng eroplano. Grabeh. Na-delay din ang flight namin for almost an hour. Sabi nga nila, 90% on time raw ang flights ng Cebu Pacific. Sa tingin ko naman, naexperience namin 'yung 10% of that last Saturday. Gabi na kami nakarating nina Kbo--mga around 6:10pm yata 'yon.
Haai naku. At nakita ko na rin ulit ang pamilya ko. Napakasaya! Grabeh.
The food... Ang kare-kare my goodness... Ang sarap! Baka tumaba na naman ako nito.
>>>
Naku. 'Di na yata ako nasanay sa weather ng Davao.
Alam niyo bang nagkasakit ako kaagad yesterday (hanggang ngayon actually). Severe cough and colds. Pramis. Sayang nga hindi ako makalabas ng bahay dahil dito. Ang dami ko pa namang plans. Kaso, hindi natuloy.
*cough* *cough*
Naku. Tatlong tablets na ang iniinom ko three times a day. Perteh talaga. Niresetahan na naman ako ni Mare.
Sana maging ok na ako bukas.
>>>
Bukas, magkakaroon ng Batch Party sa bahay ni Jason. Sana naman maging successful ito. Sana makapunta ang 95% ng batch namin. I can't wait for the blue berry cheesecake at lasagna na unlimited.
Tataba na naman ako. WEH!
>>>
Nagimprove ang bahay namin. Finally, tapos na rin ang lahat ng construction.
>>>
Pumunta sina Marian, Izy, at Kbo dito sa bahay kahapon unexpectedly. Nanood kami ng My Super Ex-Girlfriend. Long-haired na si Marian.
Ang babaw ng My Super Ex-Girlfriend. SOBRANG BABAW. Hindi sulit panoorin sa sinehan. Mas ok na kung bibili ka ng pirated DVD nito. Makakatulog ka sa pagkababaw nito. Horny pa ang mga characters sa film. Kaya siguro nagustuhan ng konti ni Kbo. Waaa... Just.Kidding.
>>>
The best show on earth is Grey's Anatomy.
At nagmamarathon ako dito sa bahay these days. Ang ganda-ganda talaga! Astig. Eto ang karamay ko sa aking cough and colds. Somehow, this show makes me feel better.
>>>
Kelangan ko ng cuban attire by november 25. Dapat inspired ng 50's. Help me. I'm not good at this stuff.
>>>
I'm worried about my grades. Sana naman pumasa ako. Ayoko rin 'yung feeling na "konti nalang madi-DL na sana." Ayoko rin 'yung feeling na "perteh, paano na ang scholarship ko?"
God, I just want everything to be all right. I did what I had to do.
But still, it's probably not my best. Haai...
Basta, sana... Alam mo na.
Haaaai...
Saturday, September 2, 2006
HULING KWENTO
ANG UNA, IKALAWA, AT IKATLONG KWENTO AY NASA BABA... JUST SCROLL DOWN.
Wala lang... Gusto ko lang ibahagi sa inyong lahat itong message sa akin ni Pare regarding my entry last 08.11.06:
message niya ito sa ym:
Ate, nag-online ako sa blog mo. ang ganda ng kuha ng pic nyo ng barkada mo. nakakamiss talaga ang HS life especially sa early part ng college life but then you can over come it as you go along. just remember you are now starting to shape your future so just relax and have faith and pray for blessing and grace. below that pic nabasa ko yung tanong mo na "sinong na ang pwersa ng buhay mo" ang sagot ko dyan ay simple lang kundi KAMI na pamilya mo ang pwersa ng buhay mo at sa ngayon ay wala nang iba. in the future it will be your own family. kaya don't worry too much, di ba ang sabi ko sa iyo as long as ma-maintain mo lang ang required qpi mo masaya na kami. just pray and lagi mong tatandaan na we will always support you bcoz we love you. okidoki..... how was your mid term?
wow naman Pare! HANEP KA TALAGA! Na-touch ako dun ah...
Ang saya namang malaman na may pamilya akong nagmamahal sa akin.
Salamat Dad at Ma at CJ. I love all of you.
I'm not afraid of challenges because I believe that you'll be there.
Because of you, I learned to be in a good relationship with God.
And because of you, I have this will and strength to go on in my college life.
Salamat Pare at Mare! You're the best.
>>>
Math Midterms results coming up sa Tuesday.
Second half of Lit long test results coming up on Monday. Read Ryunosuke Akutagawa's "In a Grove."
Read Chronicles of a Death Foretold by Gabriel Garcia Marquez.
BioLab report due on Thursday.
Basahin at intindihin ang lahat ng mga tula sa moderno at postkolonyal na panahon sa Hulagpos.
Health Sem readings.
Read Bio Book... 4 chapters.
Answer all the exercises in Math.
Prepare my answers for English feature article consultation. Folio due on Sept. 6.
YES!!! KAYANG-KAYA KO 'TO!!!
Wala lang... Gusto ko lang ibahagi sa inyong lahat itong message sa akin ni Pare regarding my entry last 08.11.06:
message niya ito sa ym:
Ate, nag-online ako sa blog mo. ang ganda ng kuha ng pic nyo ng barkada mo. nakakamiss talaga ang HS life especially sa early part ng college life but then you can over come it as you go along. just remember you are now starting to shape your future so just relax and have faith and pray for blessing and grace. below that pic nabasa ko yung tanong mo na "sinong na ang pwersa ng buhay mo" ang sagot ko dyan ay simple lang kundi KAMI na pamilya mo ang pwersa ng buhay mo at sa ngayon ay wala nang iba. in the future it will be your own family. kaya don't worry too much, di ba ang sabi ko sa iyo as long as ma-maintain mo lang ang required qpi mo masaya na kami. just pray and lagi mong tatandaan na we will always support you bcoz we love you. okidoki..... how was your mid term?
wow naman Pare! HANEP KA TALAGA! Na-touch ako dun ah...
Ang saya namang malaman na may pamilya akong nagmamahal sa akin.
Salamat Dad at Ma at CJ. I love all of you.
I'm not afraid of challenges because I believe that you'll be there.
Because of you, I learned to be in a good relationship with God.
And because of you, I have this will and strength to go on in my college life.
Salamat Pare at Mare! You're the best.
>>>
Math Midterms results coming up sa Tuesday.
Second half of Lit long test results coming up on Monday. Read Ryunosuke Akutagawa's "In a Grove."
Read Chronicles of a Death Foretold by Gabriel Garcia Marquez.
BioLab report due on Thursday.
Basahin at intindihin ang lahat ng mga tula sa moderno at postkolonyal na panahon sa Hulagpos.
Health Sem readings.
Read Bio Book... 4 chapters.
Answer all the exercises in Math.
Prepare my answers for English feature article consultation. Folio due on Sept. 6.
YES!!! KAYANG-KAYA KO 'TO!!!
Saturday, July 22, 2006
NEOFIGHT...at si PARE
Wala na naman akong internet sa dorm. Perteh talaga oh. Baka sa Monday pa ako. Puno na raw kasi 'yung mga slots sa dorm. Gagawa sila ng new line sa monday, kaya sa monday pa ako magkakaroon ng internet sa dorm. Sa ngayon, I'm stuck with using either the computer in the Rizal Foyer, or in the internet cafe here in Katipunan.
Ay tama, enjoy pala kanina. Umattend ako ng NeoFight kanina. Isang seminar para makatulong sa aming makasurvive sa AdMU.
Ang galing talaga ng mga speakers kanina. Lalo na si Queena Lee-Chua, Ph.D ng Math department. Ang galing talaga niyang magexplain at sobrang talino pa. Parang si Ma'am Tench sa Pisay. Parang better pa nga si Ms. Queena eh. Sana siya na lang 'yung Math teacher ko. Perteh kasi 'yung teacher namin ngayon sa Math11 ba. Si Ray. Parang tamadertz na ewan. Foreigner kasi, baka ganun lang talaga magturo ang mga Kano... waaa... Pero sana, si Ms. Queena ang magiging prof ko sa Psy101 sa summer. Lord, sana SIYAA!!!
Time Management, stress, at Org Life... 'Yun ang mga topics kanina. Basta, ang saya. Kwela kasi ang lahat ng mga speakers...
Kaya ngayon, handang-handa na ba talaga ako sa buhay 'Teneo?
OO, HANDANG-HANDA NA!!!
yahoo!!! quatro... here I come! well, hopefully...
>>>
Lord, tulungan niyo po ako sa Math11 LT on Thursday. Salamat po.
>>>
JULY 22, 2006 NGAYON... Isang napakaimportanteng araw sa buhay ko. Dahil sa araw na ito, forty-seven years ago (waa, bistado), iniluwal sa mundo ang napakaresponsable, napakasipag, at napakagwapong lalaki sa balat ng lupa... At lugod akong nagpapasalamat sa Diyos at binigyan niya ako ng isang amang tulad niya na patuloy na nagmamalasakit at nagmamahal sa akin ng tuwina.
Ipinagmamalaki ko na ama ko si Danilo... Pare, you're the MAN!
MALIGAYANG KAARAWAN DAD!!! Pare, you're the best!
Sinacrifice ni Dad ang kanyang birthday party para mabilhan ako ng bagong cellphone... Kitams? Blessed talaga ako.
I love you Pare!
Ay tama, enjoy pala kanina. Umattend ako ng NeoFight kanina. Isang seminar para makatulong sa aming makasurvive sa AdMU.
NeoFight... Handa na akong makipagsapalaran sa buhay-Ateneo
Ang galing talaga ng mga speakers kanina. Lalo na si Queena Lee-Chua, Ph.D ng Math department. Ang galing talaga niyang magexplain at sobrang talino pa. Parang si Ma'am Tench sa Pisay. Parang better pa nga si Ms. Queena eh. Sana siya na lang 'yung Math teacher ko. Perteh kasi 'yung teacher namin ngayon sa Math11 ba. Si Ray. Parang tamadertz na ewan. Foreigner kasi, baka ganun lang talaga magturo ang mga Kano... waaa... Pero sana, si Ms. Queena ang magiging prof ko sa Psy101 sa summer. Lord, sana SIYAA!!!
Time Management, stress, at Org Life... 'Yun ang mga topics kanina. Basta, ang saya. Kwela kasi ang lahat ng mga speakers...
Kaya ngayon, handang-handa na ba talaga ako sa buhay 'Teneo?
OO, HANDANG-HANDA NA!!!
yahoo!!! quatro... here I come! well, hopefully...
>>>
Lord, tulungan niyo po ako sa Math11 LT on Thursday. Salamat po.
>>>
JULY 22, 2006 NGAYON... Isang napakaimportanteng araw sa buhay ko. Dahil sa araw na ito, forty-seven years ago (waa, bistado), iniluwal sa mundo ang napakaresponsable, napakasipag, at napakagwapong lalaki sa balat ng lupa... At lugod akong nagpapasalamat sa Diyos at binigyan niya ako ng isang amang tulad niya na patuloy na nagmamalasakit at nagmamahal sa akin ng tuwina.
Ipinagmamalaki ko na ama ko si Danilo... Pare, you're the MAN!
MALIGAYANG KAARAWAN DAD!!! Pare, you're the best!
Sinacrifice ni Dad ang kanyang birthday party para mabilhan ako ng bagong cellphone... Kitams? Blessed talaga ako.
I love you Pare!
Tuesday, May 9, 2006
ETO AKO NGAYON, NAG-IISA...
Haai buhay... Nandito ako ngayon sa bahay, as usual. Si Mare kasi on-leave sa trabaho, kaya naman, sinasamahan namin siya ngayon dito sa bahay. Halos lahat ng corners ng bahay nililinis ni Mare. Bilib talaga ako sa babaeng 'yon. Parang 'di napapagod.
Perteh... Hindi parin tapos ang bahay namin ngayon. Perteh talaga ba. Wala rin kasi kaming pera para mapadali ang construction sa likod ng bahay eh.
Oo nga pala, last sunday nagkaroon ng Family Day 'yung Mercury Drug Davao branches sa Malagos Garden. Haai perteh noh. Excited talaga ako nun kasi at last, pupunta kami ng resort at makakapagrelax ng todo.
Mga Babae sa Gubat
Mga dalawang oras pa yata akong nandon. Nagsisimula na akong mag-enjoy kasi pumayag si Mare na magkalesa ride kami. Haai naku... Buhay naman talaga, unpredictable. Alam niyo ba, biglang sumakit 'yung tiyan ko? Haai perteh. Ang lamig na nung pawis ko nun eh. Uncomfortable ako sa lahat ng mga inuupuan ko. Kaya naman, nagpahatid nalang ako kay Pare sa bahay (hindi ko kasi kayang "magbawas" sa mga public areas. hanggang kaya ko pang pigilin, pipigilin ko talaga... exception na 'yung sa naia noh...).
Kaya ganon... Si Mare at si CJ nalang 'yung nagkalesa ride. Perteh, bumili pa kami ng Loperamide ni Pare para kumalma 'yung bituka ko sa may Calinan, para naman i-delay ng konti 'yung paglabas... Ang layo kaya ng Calinan sa bahay namin noh...
First time ni CJ sumakay sa kalesa
Laking gulat ko nalang nung pag-uwi nila sa hapon. Sumali pala 'tong si CJ sa Miss Cute 2006 ng Mercury Drug. Perteh. Nanalo pa siya. Sa tingin ko, may future 'tong bata na 'to sa showbusiness. Nanalo na ng pageant noh.
Si CJ/Annika... Ang Ms. Cute 2006
Haai buhay talaga...
Napansin ko lang noh... After my 17th birthday, lagi nalang sumasakit 'tong tiyan ko. As in, super sakit. Baka may sakit na ako... Waaah...
Meron akong ishe-share sa inyo:
Nakatikim na ba kayo ng GREEN TEA ICE CREAM? As in, Camellia sinensis ice cream bai...
Bai... Pwede 'tong pang-research
Nasasarapan ako dito. As in... Sobrang milky, na medyo matabang ng konti... Katakamtakam... Basta, one thing's for sure... Lasang tsaa... Hihihih...
O sige, busy pa ako sa pagsusulat ng bagong edisyon ng Dear Doctor Love para naman mabuhay ulit ang SG Forum. Waaah... Baka ipo-post ko 'to sa weekend or next week. Bigatin kasi ang story eh.
Oo nga pala... Pasensya na sa mga nagte-text ha--ever since my birthday. Wala parin kasi akong load. Kung 'di ko man kayo nareplayan, pasensya na ha. Lubos ang pasasalamat ko sa inyong lahat. Salamat. Salamat. Salamat.
Sige, babay...
Perteh... Hindi parin tapos ang bahay namin ngayon. Perteh talaga ba. Wala rin kasi kaming pera para mapadali ang construction sa likod ng bahay eh.
Oo nga pala, last sunday nagkaroon ng Family Day 'yung Mercury Drug Davao branches sa Malagos Garden. Haai perteh noh. Excited talaga ako nun kasi at last, pupunta kami ng resort at makakapagrelax ng todo.
Mga Babae sa Gubat
Mga dalawang oras pa yata akong nandon. Nagsisimula na akong mag-enjoy kasi pumayag si Mare na magkalesa ride kami. Haai naku... Buhay naman talaga, unpredictable. Alam niyo ba, biglang sumakit 'yung tiyan ko? Haai perteh. Ang lamig na nung pawis ko nun eh. Uncomfortable ako sa lahat ng mga inuupuan ko. Kaya naman, nagpahatid nalang ako kay Pare sa bahay (hindi ko kasi kayang "magbawas" sa mga public areas. hanggang kaya ko pang pigilin, pipigilin ko talaga... exception na 'yung sa naia noh...).
Kaya ganon... Si Mare at si CJ nalang 'yung nagkalesa ride. Perteh, bumili pa kami ng Loperamide ni Pare para kumalma 'yung bituka ko sa may Calinan, para naman i-delay ng konti 'yung paglabas... Ang layo kaya ng Calinan sa bahay namin noh...
First time ni CJ sumakay sa kalesa
Laking gulat ko nalang nung pag-uwi nila sa hapon. Sumali pala 'tong si CJ sa Miss Cute 2006 ng Mercury Drug. Perteh. Nanalo pa siya. Sa tingin ko, may future 'tong bata na 'to sa showbusiness. Nanalo na ng pageant noh.
Si CJ/Annika... Ang Ms. Cute 2006
Haai buhay talaga...
Napansin ko lang noh... After my 17th birthday, lagi nalang sumasakit 'tong tiyan ko. As in, super sakit. Baka may sakit na ako... Waaah...
Meron akong ishe-share sa inyo:
Nakatikim na ba kayo ng GREEN TEA ICE CREAM? As in, Camellia sinensis ice cream bai...
Bai... Pwede 'tong pang-research
Nasasarapan ako dito. As in... Sobrang milky, na medyo matabang ng konti... Katakamtakam... Basta, one thing's for sure... Lasang tsaa... Hihihih...
O sige, busy pa ako sa pagsusulat ng bagong edisyon ng Dear Doctor Love para naman mabuhay ulit ang SG Forum. Waaah... Baka ipo-post ko 'to sa weekend or next week. Bigatin kasi ang story eh.
Oo nga pala... Pasensya na sa mga nagte-text ha--ever since my birthday. Wala parin kasi akong load. Kung 'di ko man kayo nareplayan, pasensya na ha. Lubos ang pasasalamat ko sa inyong lahat. Salamat. Salamat. Salamat.
Sige, babay...
Subscribe to:
Posts (Atom)