so pinagpapalit mo na TALAGA ako ngayon..?
masakit. tss.
+ + +
mustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpainmustnotfeelpain
Showing posts with label cardiovascular failure. Show all posts
Showing posts with label cardiovascular failure. Show all posts
Wednesday, August 26, 2009
KAY H AT TUNGKOL SA IDS
So, pinagpapalit mo na ako ngayon..?
haaay... ganyan lang talaga ang buhay. tsk.
+ + +
BAKIT ko iniwan ang ID ko sa BERCH BANYO?! ()*&^%$#%^&*(
sana sana sana nandoon pa rin 'yun bukas!!!
baka di ako makatulog dahil dito... NOOO!!
haaay... ganyan lang talaga ang buhay. tsk.
+ + +
BAKIT ko iniwan ang ID ko sa BERCH BANYO?! ()*&^%$#%^&*(
sana sana sana nandoon pa rin 'yun bukas!!!
baka di ako makatulog dahil dito... NOOO!!
Saturday, August 22, 2009
APPREHENSION IS THE WORD OF THE DAY
Apprehension. Madalas ko na 'tong sinasabi sa mga panahon ngayon. Sa klase, sa org, sa lahat na... Nakakalungkot. Nawawalan na ba ako ng tiwala sa ibang mga tao?
Hindi ko malaman kung bakit ko ba kailangang ilabas ito. Pero oo, noong natanggap ko ang message na 'yon, nakaramdam ako ng kaunting sakit. Oo, maka-qualify ko ngang masakit 'yun kasi hanggang ngayon, di ko pa rin matanggal 'yun sa isip ko. Patuloy pa ring naka-open 'to sa Preview ng laptop ko, kasabay ng pagsulyap ko rito kung ginagamit ko yung application na puwedeng tingnan ang lahat ng open windows sa laptop ko. Nakakainis isipin na oo, MERONG iba... Na ngayon, kilala ko pa. At ngayon, competitive pa.
Hindi ko rin maamin sa sarili ko kung "GO" nga ba ako o hindi. Prevention is better than cure, ika nga nila. Pero minsan kailangang masaktan ang tao para maramdaman niya mismo yung karanasan na 'yun na siyang humuhubog sa kanyang pagkatao--na mismong nagpapakatao na rin sa kanya. Ewan ko ba!
Nawawalan na ba ako ng tiwala sa'yo? Nawawalan na ba ako ng tiwala sa sarili kong di ako mahuhulog sa infinite pit of no-thingness? Baka nga ito na 'yung sinasabi ni Pao, na org-mate ko na magaling mag-Tarot card reading, na "No-Thingness" na kinatatakutan ko.
I supress the no-thingness daw.
EWAN KO BA.
Basta, apprehension is the word of the day.
Sana maging "HOPE" or "TRUST" is the word of my life.
Hindi ko malaman kung bakit ko ba kailangang ilabas ito. Pero oo, noong natanggap ko ang message na 'yon, nakaramdam ako ng kaunting sakit. Oo, maka-qualify ko ngang masakit 'yun kasi hanggang ngayon, di ko pa rin matanggal 'yun sa isip ko. Patuloy pa ring naka-open 'to sa Preview ng laptop ko, kasabay ng pagsulyap ko rito kung ginagamit ko yung application na puwedeng tingnan ang lahat ng open windows sa laptop ko. Nakakainis isipin na oo, MERONG iba... Na ngayon, kilala ko pa. At ngayon, competitive pa.
Hindi ko rin maamin sa sarili ko kung "GO" nga ba ako o hindi. Prevention is better than cure, ika nga nila. Pero minsan kailangang masaktan ang tao para maramdaman niya mismo yung karanasan na 'yun na siyang humuhubog sa kanyang pagkatao--na mismong nagpapakatao na rin sa kanya. Ewan ko ba!
Nawawalan na ba ako ng tiwala sa'yo? Nawawalan na ba ako ng tiwala sa sarili kong di ako mahuhulog sa infinite pit of no-thingness? Baka nga ito na 'yung sinasabi ni Pao, na org-mate ko na magaling mag-Tarot card reading, na "No-Thingness" na kinatatakutan ko.
I supress the no-thingness daw.
EWAN KO BA.
Basta, apprehension is the word of the day.
Sana maging "HOPE" or "TRUST" is the word of my life.
Saturday, April 25, 2009
TATLONG ARAW NA LANG
At magtu-twenty na ako.
Shux, ang bilis nga naman talaga ng panahon. Approximately 11-12 years na lang, lagpas na yung edad ko sa kalendaryo.
Sana naman matupad 'yung wish ko. Ang hirap nang di nag-eexpect ng mga regalo/surprises lalo na noong nakita ko 'yung mga kapwa ko celebrants ng April na binibigyan ng surprise. Ay basta, di na lang ako aasa para walang expectations.
Magkakaroon ba ako ng surprise? If ever meron, cake lang ba ang ibibigay sa akin? Ewan. Ako kasi napaka-radical kong mag-isip ng mga surprises para sa ibang tao, pero minsan ayokong gawin sa akin yung mga ginagawa kong surprise para sa iba--like hello, parang walang marka ng originality na kung gagawin na yun sa akin eh nagawa ko na nga sa iba diba? Ay ang labo!
Anyway, nagpapasalamat ako sa Diyos dahil sa isa na namang tagumpay. Maraming salamat Lord dahil hindi niyo talaga ako pinapabayaan.
- - -
APRIL 14, 2009 --- Naramdaman ko na rin yung panahong parang gusto ko na lang tumalon mula sa taas ng building--yung tipong panahon na parang gusto kong takasan yung lahat ng mga hinaharap ko just to end that enormous feeling of incapability as insecurities continue to build up in me as I try to hide all these feelings from others. I try to be strong, PERO ANG HIRAP! I like to show that I'm exhausted and incapacitated, but I must be strong for them.
Sabi sa amin sa Philo dapat yung pundamental na opsyon ng tao ay di dapat nakakabit sa fear--dahil magiging lock lang kami sa isang polarity in all situations. May 4 daw kasing polarities ang tao: Anger, Fear, Strength, at Love. Kapag naka-lock sa Anger polarity ang tao, galit lang siya lagi, inuuna ang galit sa lahat ng mga bagay. The same goes for Fear, Strength, and Love. Pinakadelikado raw ang Love polarity dahil nagkakaroon ng tendency ang tao na magbigay na lang ng magbigay--tipong mga martyr na wala naman talagang natatamo. May tendency na maabuso ng ibang tao.
Sa kabilang banda, sinabi ng Philo prof ko na mas mabuti kung ang pundamental na opsyon ng tao ay nakabatay sa Love--dahil nakakapag-adjust ang tao sa iba't ibang polarity DEPENDING on the situation that s/he is in.
In line with what I stated earlier --- na kailangan kong maging strong for them, nagiging lock ba ako sa fundamental option of fear kaya doon ako sa stregth polarity? Naku ang delikado naman noon. Pero di ko rin kayang magpakita ng vulnerability kasi ako yung magsisilbing pillar nila. Kapag nilet-go ko ang firm grip ko roon, naku, baka gumuho yung ginawa ng mga kasama ko for the past 27 years. Hay naku. Ang hirap namang mapaliwanag -- mapaliwanag man ito sa ibang tao o mismo sa sarili ko. Nalilito na rin kasi ako eh. Basta sa ngayon, FOCUS lang at TIWALA sa sarili! Kakayanin ko ito!
Situational Leadership. Yes. Go Sir Chris! Maraming salamat sa lahat nang mga naghanda ng formsem. Dahil dito'y ang dami kong natutunan na maaaring gamitin sa aking paglalakbay. Patatawirin ko sila hanggang sa kabilang dulo (o kahit higit pa) ng football field. Yeah!
- - -
You're so full of dreams, Danica. Sana di ka mag-break.
- - -
Yet may tendency ka pa ring mag-break/pumutok. Ibsan mo na ang galit. Lalo na ngayon na kinakailangan mo na talagang ibsan 'yon. Makakasakit ka pa lalo ng kapwa mo, sige ka!
- - -
It is good as done!
Shux, ang bilis nga naman talaga ng panahon. Approximately 11-12 years na lang, lagpas na yung edad ko sa kalendaryo.
Sana naman matupad 'yung wish ko. Ang hirap nang di nag-eexpect ng mga regalo/surprises lalo na noong nakita ko 'yung mga kapwa ko celebrants ng April na binibigyan ng surprise. Ay basta, di na lang ako aasa para walang expectations.
Magkakaroon ba ako ng surprise? If ever meron, cake lang ba ang ibibigay sa akin? Ewan. Ako kasi napaka-radical kong mag-isip ng mga surprises para sa ibang tao, pero minsan ayokong gawin sa akin yung mga ginagawa kong surprise para sa iba--like hello, parang walang marka ng originality na kung gagawin na yun sa akin eh nagawa ko na nga sa iba diba? Ay ang labo!
Anyway, nagpapasalamat ako sa Diyos dahil sa isa na namang tagumpay. Maraming salamat Lord dahil hindi niyo talaga ako pinapabayaan.
- - -
APRIL 14, 2009 --- Naramdaman ko na rin yung panahong parang gusto ko na lang tumalon mula sa taas ng building--yung tipong panahon na parang gusto kong takasan yung lahat ng mga hinaharap ko just to end that enormous feeling of incapability as insecurities continue to build up in me as I try to hide all these feelings from others. I try to be strong, PERO ANG HIRAP! I like to show that I'm exhausted and incapacitated, but I must be strong for them.
Sabi sa amin sa Philo dapat yung pundamental na opsyon ng tao ay di dapat nakakabit sa fear--dahil magiging lock lang kami sa isang polarity in all situations. May 4 daw kasing polarities ang tao: Anger, Fear, Strength, at Love. Kapag naka-lock sa Anger polarity ang tao, galit lang siya lagi, inuuna ang galit sa lahat ng mga bagay. The same goes for Fear, Strength, and Love. Pinakadelikado raw ang Love polarity dahil nagkakaroon ng tendency ang tao na magbigay na lang ng magbigay--tipong mga martyr na wala naman talagang natatamo. May tendency na maabuso ng ibang tao.
Sa kabilang banda, sinabi ng Philo prof ko na mas mabuti kung ang pundamental na opsyon ng tao ay nakabatay sa Love--dahil nakakapag-adjust ang tao sa iba't ibang polarity DEPENDING on the situation that s/he is in.
In line with what I stated earlier --- na kailangan kong maging strong for them, nagiging lock ba ako sa fundamental option of fear kaya doon ako sa stregth polarity? Naku ang delikado naman noon. Pero di ko rin kayang magpakita ng vulnerability kasi ako yung magsisilbing pillar nila. Kapag nilet-go ko ang firm grip ko roon, naku, baka gumuho yung ginawa ng mga kasama ko for the past 27 years. Hay naku. Ang hirap namang mapaliwanag -- mapaliwanag man ito sa ibang tao o mismo sa sarili ko. Nalilito na rin kasi ako eh. Basta sa ngayon, FOCUS lang at TIWALA sa sarili! Kakayanin ko ito!
Situational Leadership. Yes. Go Sir Chris! Maraming salamat sa lahat nang mga naghanda ng formsem. Dahil dito'y ang dami kong natutunan na maaaring gamitin sa aking paglalakbay. Patatawirin ko sila hanggang sa kabilang dulo (o kahit higit pa) ng football field. Yeah!
- - -
You're so full of dreams, Danica. Sana di ka mag-break.
- - -
Yet may tendency ka pa ring mag-break/pumutok. Ibsan mo na ang galit. Lalo na ngayon na kinakailangan mo na talagang ibsan 'yon. Makakasakit ka pa lalo ng kapwa mo, sige ka!
- - -
It is good as done!
Friday, February 13, 2009
PRESENCE IS VERY OVERWHELMING
ewan ko kung bakit pero sa tuwing nagpaparamdam ka nang biglaan sadyang bumibilis yung tibok ng puso ko.
alam mo ang dami kong gustong sabihin sa'yo. di ko maaamin man dati sa sarili ko pero sa totoo lang, di ko inaasahang masisiyahan ako sa piling mo--kasi nga dahil na rin siguro sa impluwensiya ng ibang tao, mga sinasabi ng ibang tao, mga personal debates ko, etc. But then no, nahulog ako at inaamin ko 'yon.
pero ayun, di ko rin alam kung anong eksaktong nangyari kung bakit na naging ganito. basta, nawala na ang mga bagay na binuo natin. ang hirap balikan ang mga nangyari dati lalo nang hinarap tayo ng tila bagyong mga pangyayari sa ating buhay.
naiinis ako dahil ang super idealistic ko. i hate myself kasi sobrang ayokong magkamali sa choices ko. kaya dahil doon, i stopped it already. buti nga nacocontrol ko pa. pero sa mga ginagawa mo lately, shux. di ko na alam kung ano pang magagawa ko.
- - -
ang pangit lang ng blog entry na ito.
di ko feel.
alam mo ang dami kong gustong sabihin sa'yo. di ko maaamin man dati sa sarili ko pero sa totoo lang, di ko inaasahang masisiyahan ako sa piling mo--kasi nga dahil na rin siguro sa impluwensiya ng ibang tao, mga sinasabi ng ibang tao, mga personal debates ko, etc. But then no, nahulog ako at inaamin ko 'yon.
pero ayun, di ko rin alam kung anong eksaktong nangyari kung bakit na naging ganito. basta, nawala na ang mga bagay na binuo natin. ang hirap balikan ang mga nangyari dati lalo nang hinarap tayo ng tila bagyong mga pangyayari sa ating buhay.
naiinis ako dahil ang super idealistic ko. i hate myself kasi sobrang ayokong magkamali sa choices ko. kaya dahil doon, i stopped it already. buti nga nacocontrol ko pa. pero sa mga ginagawa mo lately, shux. di ko na alam kung ano pang magagawa ko.
- - -
ang pangit lang ng blog entry na ito.
di ko feel.
Subscribe to:
Posts (Atom)