MAY NAGBABASA PALA

gumawa si daddy ng FRIENDSTER account. Nainggit na talaga siguro sa mga lola ko at mga pinsan niyang may FACEBOOK.

ang labo.. Bakit friendster pa yung ginawang account ni daddy. tsk.tsk.tsk...


+ + +

Noong high school ako, sobrang daming taong nagbabasa ng blog kong 'to. Siguro uso lang ang blogspot noon, at mahilig lang talaga akong manggago ng mga kaklase ko sa internet. Nagc-cbox pa ako dati, at laging may new update sa cbox kasi hindi marunong mag-comment 'yung mga kaklase ko. Nagpatuloy yung blog fever until first year college namin. After that, siguro na-distract lang ang marami sa multiply, facebook, plurk, twitter, etc. Nakalimutan na ang mga blogger, LJ, xanga (xanga?! ang luma!!), etc.

Kaya akala ko, wala nang nagbabasa ng blog na 'to.

Noong first year ako sa college, laging binabasa ni dad ang blog kong 'to. Miss na miss na siguro nila ako ng mga panahon noon (ngayon ok na kami sa pag-uusap namin every sunday night). Kaya panay ang pagfi-filter ko ng bawat blog entry ko. Baka ma-misinterpret ni dad. Mahirap na. Eh since sophomore ako, nawawala na sa isip ni dad 'yung tamang URL ng blog na 'to. Sabi ko sa kanya, i-search na lang niya sa Google yung pangalan ko. Baka lumabas lang 'yung link. Eh hirap din si dad sa internet (kahit nga sinasabi niyang "proficient" siya dito kasi nakakapag-online booking siya ng plane ticket ko at nakakagawa ng FRIENDSTER account. tsk). Pero sa ngayon, sa pagkakaalam ko, di na niya 'to nabibisita.

Kaya akala ko, wala na TALAGANG nagbabasa ng blog na 'to.

Late last year and earlier this year, nalaman ko na naman na meron pa palang nagbabasa ng blog na 'to. Pero ewan ko kung binabasa pa nila 'to. Pero kebs lang. Espasyo ko 'to eh. Feeling ko hindi na. Sana hindi noh.

Anyway, so ayun. Nagiging honest talaga ako sa blog na 'to. Kasi lagi kong iniisip na may kinakausap lang akong stranger o wala at all... 'Yung tipong kinakausap ko lang 'yung sarili ko. Kaya ang dali lang mag-address ng concerns dito, ang daling magreklamo, ang daling mag-type ng mga bagay na ayaw at gusto kong mangyari sa buhay ko.

Apparently, may nagbabasa pa pala ng blog na 'to. Nakakahiya na tuloy!

Hello sa'yo!

ON HUGGING

I'm applying deep pressure here to relax your sympathetic nervous system. It'll decrease your metabolic rate. You'll try to resist it but eventually you will feel your pulse rate slow. You'll breath will come easier.

Cows are squeezed tightly in the shoot before they are slaughtered. The shoot applies intense pressure to decrease pulse rate, metabolic rate, and muscle tone. It calms them down. The same principles apply to me--a hugging machine is used to relax the sympathetic nervous system. It slows the heart.

- grey's anatomy s5e14

LAPTOP.

At 'yon na nga. Ipinadala ko ang aking laptop sa Davao last Monday.

Eh hello... nasira kasi ang laptop ko that fateful morning ng January 17. At wow na wow, noong Monday ko lang nadala sa PC express para macheck na rin. Eh sira na pala yung hard disk ko. Kailangan palitan. Naku... around 3thou din yon.

Eh wala akong installer ng OS at ng MS Office. So sabi nila na bumili na lang daw ako ng licensed. So ayon, pinacalculate ko. Naku! 10,650php ang gagastusin without the labor ha!

Kaya ayun, sabi ni Dad, ipadala ko na lang daw sa Davao yung laptop.

Sana bumalik na yung laptop ko in good condition. Or if ever, sana bilhan na rin ako ng bagong laptop (given the fact na kay Mama yung laptop na ginagamit ko). Kasi naman, panel defense na namin sa Wednesday!!! Plus ngayon, gumagawa na ako ng paper for theology regarding the couples' sharing that occurred last Feb8. Plus, may mga philo papers pa akong kailangang gawin.

Basta, KAILANGAN KO NG LAPTOP.

Sana naman dad.... Mapadala niyo na!

DEAREST LORD,

Mahal na mahal Mo talaga ako.
Pati pamilya ko mahal na mahal mo.

SALAMAT!!!
Sana magampanan ko ng mabuti ang pagiging tagalingkod Mo.

Ad Majorem Dei Gloriam!

Nagmamahal,
Gem-gem

LIPGLOSS DAW O.

So pretentious--'yun lang 'yung statement na nasabi ko out loud noong nakita ko ang video na ito sa YOUTUBE:

Takte naman o. Sobrang fan ako ng Gossip Girl, tapos ito ang igaganti ng Philippine Entertainment scene sa aming mga fans ng GG: Bibigyan kami ng Philippine VERSION ng GG?!

Wow naman. Nakakawindang naman ang concern ng mga nakapag-isip na ipalabas ang show na ito! Oh my God (forgive me Lord) pero sobrang nakakainis ang mga ganitong actions sa media. Oo, magandang gumawa ng show na oriented sa mga buhay ng teenagers ng ating bansa BUT why do they have to do this kind of shows na super panggagaya lang (AS IN TOTAL PHOTOCOPY OF) ng mga shows of the OTHER countries?! 'Yung mga tauhan (character-wise), sounds, wardrobe, school, screenplay-wise, yung sequences ng mga scenes from start to end ng shows, 'yung storyline! SHIIZ! Sampal talaga ito sa sining mga kaibigan!

Eh ano ngayon kung kumita at sumikat ang Gossip Girl? Hindi naman ibig sabihin nito na swaswak din sa panlasa ng Pinoy ang PINOY version ng Gossip Girl. 'Yung mga reality shows na inadopt natin from USA and the other European countries naiintindihan ko pa. Kasi 'yung mga buhay naman at KULTURA ng 'Pinas 'yung pinapalabas ng mga shows na ito. Pero mehn, may TRADEMARK ang Gossip Girl. At nakikita ko 'yung TRADEMARK na 'yon sa LIPGLOSS. Parang PLAGIARISM na 'to ng concept ng Gossip Girl TO THE HIGHEST LEVEL!

Kung ang mga kanta nga sinasampahan ng plagiarism case ng mga original writers nito (case in point: Cueshe na pawang pinapalitan lang nila yung lyrics ng mga kantang sumikat/di sumikat noon pa!; Salbakuta na sinampahan ng kaso ng paggamit ng chorus ng Stupid Love; etc), siguro kung malaman man ito ng writers and production team ng Gossip Girl, maaaring sampahan din nila ng kaso ang mga nagpasimuno ng PANGGAGAYANG ito.

At note lang ha, ang barok magenglish ng characters sa Lipgloss. Inaamin kong di ako ganon ka-fluent mag-english (as in with all the American accent and everything else that goes with it) at parang ang kapal naman ng mukha kong magreklamo. BUT, para naman sa ikakaganda ng show, huwag na kayong maging pretentious at mag-ingles ng mag-ingles na di naman talaga bagay sa inyong mag-ingles. Ang sama ko na, pero the heck... SAMPAL na talaga ito sa SINING.

Mas maayos pa ang pangongopya ng labreport kaysa sa show na ito. At least ang paraphrasing ng ibang lab reports di halata. ITO, sobrang nilantad pa.

Lastly, LIPGLOSS?! Parang spoof lang talaga ah. Dapat nang i-feature sa Bubble Gang 'to.

BAGO.

And so ayon. Imbis na mag-epi, nagedit ako ng blog template. Gusto ko kasi ng bagong buhay. Gusto ko ring mag-update na lagi. Gusto ko nang ipost ang Illumina of the MOnth sa ILLUMINATE. Ang dami ko nang utang sa sarili ko. At kailangan ko pang i-CPR 'yung acads ko.

Lord Thank YOU.

I need your help... AGAIN. Well, always!

ABOUT MONOCHROME28

I was thinking of changing my blog url ever since I was told about something earlier.

I guess I'm not that comfortable that some people that I don't want to be reading this blog may indeed be reading what I write--my thoughts, and some of my innermost feelings.

Haay naku.

- - -

I guess I just really want things to be all right.

YEAAAHUH

FINALS WEEK NA!!!

And then I'm off to Davao this Sunday!

YES! I'm finally going back home!

CERTIFIED XOCOHOLIC

Ciara, Alec, Rae, Jason, Tal, and I went to Casa Xocolat earlier this evening after eating in Ken Afford for dinner.

Wala lang, ishe-share ko lang ang realization ko ngayong gabi. I found this message written on the restaurant's cups as they served hot chocolate drinks for us.

Dark Chocolate is packed with potent heart-healthy antioxidants.

It also makes for one happy body because it contains phenylephylamine---the same hormone the brain releases when you fall in love.

Wow... Lalim.

HAAY

His Majesty, The Lord, rewards great sevices with trials, and there can be no better reward, for out of trials springs love for God.

-- St. Teresa of Avila

A MESSAGE TO THYSELF

You aren't being punished...

You just haven't been rewarded yet.

Be Optimistic.

You Can.

TAKING A BREAK

Goodness... Katatapos lang ng Health Sciences Amazing Race kanina. Thanks for all the people who participated in the race! Without you, wala talagang race na magaganap. Salamat guys.

Sa Core ng HSc Amazing Race, I love you all. Thanks for all the hardwork.

And to God, for listening to my prayers during my SA class. I am loved.

***

I could have done better. Complacency kills you. I'm doing the same mistakes over and over again. Sabi nga ni Meredith Grey,

"What's worse, new wounds which are so horribly painful or old wounds that should've healed years ago and never did? Maybe our old wounds teach us something. They remind us where we've been and what we've overcome. They teach us lessons about what to avoid in the future. That's what we like to think. But that's not the way it is, is it? Some things we just have to learn over and over and over again."

I have to do this better next time. I have to. I need to.
I don't want to feel this pain any longer.

***

God help me.

ON BLOGGING

Dapat about the orsem itong post na ito. Kaso, gipit na naman ako sa oras.

Dapat next friday makapagblog ako ng mahabang mahaba! hehe.

Anyway, napansin ko lang ano, tatlong taon na pala akong nagbla-blog.
3 years na pala itong beloved blog ko!
3 years na akong nangungulit sa net!
3 years na akong daldal nang daldal dito sa net!

haay naku. 3 years na pala.
Ang bilis naman ng panahon.

Ngayon, may blog na ang Illumina!

just click this

ILLUMINAte

to check out the site.

Kelangan kong magback-to-blogging. I miss it. I miss my readers (hehe... kahit imaginary ok lang!).

Oo nga pala, I moved my Photo Blog from photobucket to multiply.com. Hindi ko tinanggal yung mga pictures sa photobucket ha. Nandoon pa rin ang mga iyon. Pero, from now on, sa Multiply na ako magpopost ng mga pictures guys. Therefore, you have to add me sa multiply para ma-view ninyo ang mga pictures. :P

Click this link to view my multiply site.

O sige na mga pare at mga mare. Mag ke-chem pa ako.
God bless everyone!

OF WOUNDS AND SCARS

People have scars. In all sorts of unexpected places. Like secret roadmaps of their personal histories. Diagrams of all their old wounds. Most of our wounds heal, leaving nothing behind but a scar. But some of them don't. Some wounds we carry with us everywhere and though the cut's long gone, the pain still lingers.

What's worse, new wounds which are so horribly painful or old wounds that should've healed years ago and never did? Maybe our old wounds teach us something. They remind us where we've been and what we've overcome. They teach us lessons about what to avoid in the future. That's what we like to think. But that's not the way it is, is it? Some things we just have to learn over and over and over again.

~meredith grey

QUOTING

At the end of a day like this,
a day when so many prayers are answered and so many aren't
we take our miracles where we find them
we reach across the gap
and sometimes
against all odds
against all logic
we touch
~meredith

PONANDZI

Salamat Miggy!

Pon and Zi by Jeff Thomas

POOOOD

I was typing out my Physics lab here in the RSF when Mare texted me.

"K b s u f new dog natin ay pure brid black poodle? Wat name giv? Male. Giv s kin dis pm pa. Gusto CJ, Borgy daw name."

Goodness! Nahampas ko sa likuran si Niña (who happened to be my partner in Physics lab. Actually siya nga yung partner ko sa lahat ng mga subjects na may pair work.) sa sobrang tuwa at excitement! GOODNESS! MAGKAKAROON NA KAMI ULIT NG ASO!!!

Oh yeah beybeh! And now, it's going to be a poodle. A black poodle. Black being luxurious and elegant. Ang arte pa naman ng poodle!

Oh yeah!!!

Naku. Kaya ngayon, nag-iisip na ako ng name. Ayoko nga ng Borgy. Borgy kasi yung aso namin when I was still 5 years old. Akala namin lalaki then one day bigla na lang nanganak ng mga 8 pups. Perteh. Pinamigay nga namin yung kanyang mga anak eh. Kaya ngayon, halos lahat ng mga asong gumagala sa Aster street ng Flores Village eh malamang kamag-anak ni Borgy.

Iniisip ko nga na papangalanin ko yung medyo makalumang name tulad ng Fernando, Maximo (Max?), Reginald, etc.. Minsan iniisip ko na medyo cute na lang na pangalan... Natandaan ko na naman si Pipo... :(

Perteh. So... name? Pangalan ng aso.

POODy nalang siguro. Wahaha.

Ay ewan.

JUST...

Breathe...

Hindi pa rin tapos ang Hell Week Month.

Next time na lang.

NERD

Hala! I'm officially a nerd.

I'm currently stuck in the dorm because of this seemingly unending physics and math problem sets. I still have to read (and reread) chapters 1 to 5 for my upcoming physics long test on wednesday. I must practice solving problems harder because I'll have a math (calc) long test on thursday.


Ha...

But still, I have to give an update of the events that occurred recently.

Yes. We we're able to attend the Skechers Street Dance Competition. Kasama ko sina Bex, Jacques, Tal, Migs, KBo, CJ, Ate Reys, and the other UPDil people. I happened to sit on the UP area (kasi naman ang layo ng Ateneo plus wala akong kakilala sa mga Atenista na nandoon). I cheered for CADs ( i love ateneo), Xavier High (haaai...), and UP StreetDancers.

Sa Araneta. Skechers Street Dance Competition


With Tal, Bex, and Jak


Ako at Tal

Without a doubt, nanalo ang UP Street. Xavier ang nanalo sa high school level. Sayang ang AdMU. Kulang kasi ang performance nila eh--maganda pero kulang.

As usual, we have our Katip night-out every monday. For the past two weeks, we went to Pizza Hut and Bubble Gang Toppings. Ok lang naman ang mga pagkain doon. Ang bilis ng pagseserve ng food ng Pizza Hut (surprising, diba?)

Ang sarap ng pizza


Rae, Ako, Bex


Awkward moments. Tal, Cia, Lec.

Nagbunutan na kami ng mga blockmates ko. Sa December 15 na ang aming Christmas party. Sana naman maging masaya ito! Yey!!! Magpaparty kami after watching the Oblation Run (hehe).

>>>

Anyone who wants to view the BEST OF UP STREET DANCE?

Eto, si Bex pa mismo ang magprepresent.

Enjoy.

>>>

Lord, exams na next week.

Help me...

>>>

So again, I have to study.

I'm too old for the Mañana habit. And I don't want to be complacent in every task that I do.

Yes, I'm officially a nerd.

Eh dalawang klase lang naman ng tao ang nandito sa mundong ito:

Ang mga NERD at ang mga BOBO.

Ikaw, saan ka nabibilang?

YEY

ANG SAYA KO NGAYON!

Thank YOu LORD For Helping Me!

And to all the people (you know who you all are) thanks for all the help you've given me the past sem.

I offer this to all of you.

THANK YOU VERY MUCH!