THANK YOU LORD!!!
as in sobrang thank you thank you thank you!
+++
1 more month to go. then, TAPOS NA!
as for now, i just really need to work on these things:
1. THESIS. FINISH THIS. FINAL MANUSCRIPT ON SATURDAY NA!
2. PHILO ORALS. THESES 3-7. SATURDAY 1050AM NA RIN!
3. HISTORY PAPER DUE NEXT WEEK
4. MICROBIOLOGY. 5 units.
5. THEOLOGY. BAWI.
6. HISTORY. BAWI.
7. THESIS PANEL DEFENSE = FEB 9
8. MICROBIOLOGY LT = FEB 15
9. OSA YEAR END PRESENTATION = FEB 15 (CONFLICTING DATES!!!!!!)
10. UP COLLEGE OF MED INTERVIEW (FEB)
11. ASMPH FINANCIAL AID INTERVIEW (FEB)
12. UST AND UERM SHIIZ.
13. JOB ORDER FOR STRIKE SET
14. SA TAHANAN NG AKING AMA SHIIZ
15. ENTA SHIIZ
16. TULOG. TULOG. TULOG.
17. LOTSOFINTERVIEWSSSSS SOBRANG DAMING INTERVIEWWSSSS
18. FAMILY TIME.
19. DANICA TIME
20. FEB 14
AAARGH. shux. stressors. help me Lord. Last stretch na!
+++
all i could ask for is support. crab mentality ba? wag naman sana. di porke't ganyan ka dati, i-gaganito mo kami ngayon. haaay...
Showing posts with label MULTI-ORGAN FAILURE. Show all posts
Showing posts with label MULTI-ORGAN FAILURE. Show all posts
Wednesday, January 27, 2010
Wednesday, January 6, 2010
MAY BUKAS PA
masakit. ang lahat-lahat.
-wala akong pera. wala akong pamasahe papuntang ortigas sa thursday para mapasa yung medschool requirements ko. natatakot din ako na baka bitin ng P500 ang application fee. makakamed pa kaya ako?
-in connection to this, pano kaya ako kakain? buti na lang may pangkabuhayan package na pinadala nina mama sa akin pabalik dito. so i believe that will fill me up for the next days. wala nga lang kanin.
-di ako puwedeng humingi ng pera. dahil alam kong mali na naman ang pagmamanage ko ng pera last december. kailangan kong maghintay ng jan15. much was already given yet still more than what was planned out was spent for a lot of things that didn't directly help me out (eg.of things that directly help me out: pagkain ko, pamasahe ko, etc). which was quite disappointing
-too much of something is bad. from the start it was made clear that we need to take things as simple as possible. yet what do we have now? possible (emphasis on the POSSIBLE) debts because of too much things. or are we just really having a very shitty recession this year? pero wala pa naman. but still AYOKO MAGKARON NG UTANG.
-nagfo-falter ang trinain ko before. at they already received too much criticisms from a lot already. yes, i am disappointed. pero ayoko namang itodong ireprimand sila, kasi ayoko--again, ayoko ng too much of something... kasi masakit yon. words of encouragement ang ginawa ko and introduced alternative options for them. i just hope they transcend
-where are the people when you need them the most?
-i can't believe i was really thinking about every detail of this event since may and i had drafted a whole book just for the success of this thing tapos biglang ganun na lang?
-why do we put a lot of attention on issues when we know that they just create a lot of fuss that could possibly end friendships/relationships? gossip is very real but do we really need to engage in all that fuss para lang masabi na ok ako na tao? na ako ang kampihan mo? na dito ka kasi cool ako? sobrang immature.
-back hurts a lot nowadays. sumusumpong muscle spasms ko. no stretching exercises my doctor prescribed me to do.
-ang sakit lalo na sa mga panahon na binibigyan mo ng halaga ang isang bagay pero mas pipiliin na lang ng ibang taong bastusin 'to.
-real baaaad choices. BAKIT SIYA?!
-ayokong sisihin ang ibang tao. let's just say it happened and we need to find a solution to solve this.
-paano kung importante ang lahat ng bagay? anong uunahin mo? ordo amoris pa rin?
-pms.nominations.flagship projects.thesis.last 16 units of my college life that can possibly grant me that prize of a latin honor... o pwede ring di na maabot yung latin honor--thus goodbye possible scholarship sa medschool--thus goodbye magandang medschool--thus hello davao city--thus hello corporate world na lang. or hello tambay sa bahay. :(
-so many things to do with so little time.
masakit na ang lahat-lahat. i miss the comforts of my own home. i hope to still keep my sanity safe from inhumanity (huh ano daw? nabaliw na?).
pero sabi nga ni santino, may bukas pa. sana nga may bukas pa.
-wala akong pera. wala akong pamasahe papuntang ortigas sa thursday para mapasa yung medschool requirements ko. natatakot din ako na baka bitin ng P500 ang application fee. makakamed pa kaya ako?
-in connection to this, pano kaya ako kakain? buti na lang may pangkabuhayan package na pinadala nina mama sa akin pabalik dito. so i believe that will fill me up for the next days. wala nga lang kanin.
-di ako puwedeng humingi ng pera. dahil alam kong mali na naman ang pagmamanage ko ng pera last december. kailangan kong maghintay ng jan15. much was already given yet still more than what was planned out was spent for a lot of things that didn't directly help me out (eg.of things that directly help me out: pagkain ko, pamasahe ko, etc). which was quite disappointing
-too much of something is bad. from the start it was made clear that we need to take things as simple as possible. yet what do we have now? possible (emphasis on the POSSIBLE) debts because of too much things. or are we just really having a very shitty recession this year? pero wala pa naman. but still AYOKO MAGKARON NG UTANG.
-nagfo-falter ang trinain ko before. at they already received too much criticisms from a lot already. yes, i am disappointed. pero ayoko namang itodong ireprimand sila, kasi ayoko--again, ayoko ng too much of something... kasi masakit yon. words of encouragement ang ginawa ko and introduced alternative options for them. i just hope they transcend
-where are the people when you need them the most?
-i can't believe i was really thinking about every detail of this event since may and i had drafted a whole book just for the success of this thing tapos biglang ganun na lang?
-why do we put a lot of attention on issues when we know that they just create a lot of fuss that could possibly end friendships/relationships? gossip is very real but do we really need to engage in all that fuss para lang masabi na ok ako na tao? na ako ang kampihan mo? na dito ka kasi cool ako? sobrang immature.
-back hurts a lot nowadays. sumusumpong muscle spasms ko. no stretching exercises my doctor prescribed me to do.
-ang sakit lalo na sa mga panahon na binibigyan mo ng halaga ang isang bagay pero mas pipiliin na lang ng ibang taong bastusin 'to.
-real baaaad choices. BAKIT SIYA?!
-ayokong sisihin ang ibang tao. let's just say it happened and we need to find a solution to solve this.
-paano kung importante ang lahat ng bagay? anong uunahin mo? ordo amoris pa rin?
-pms.nominations.flagship projects.thesis.last 16 units of my college life that can possibly grant me that prize of a latin honor... o pwede ring di na maabot yung latin honor--thus goodbye possible scholarship sa medschool--thus goodbye magandang medschool--thus hello davao city--thus hello corporate world na lang. or hello tambay sa bahay. :(
-so many things to do with so little time.
masakit na ang lahat-lahat. i miss the comforts of my own home. i hope to still keep my sanity safe from inhumanity (huh ano daw? nabaliw na?).
pero sabi nga ni santino, may bukas pa. sana nga may bukas pa.
Labels:
ateneo,
ekseks,
entablado,
hsc,
MULTI-ORGAN FAILURE
Monday, November 9, 2009
Thursday, September 24, 2009
Monday, September 21, 2009
LET IT GO
nalulungkot ako.
hindi ko naiiwasang isipin na oo may panahon pa para magbago ng desisyon.
pero hindi. hindi hindi hindi!
napagdesisyunan ko na na ito na ang ikabubuti ng nakakarami... at pati na rin ng sarili ko.
nakakahiyang naiyak ako sa foh table kakaisip nun! ay naku.
gaganda rin ang bukas. magiging masaya rin ako dahil dito.
hindi ko naiiwasang isipin na oo may panahon pa para magbago ng desisyon.
pero hindi. hindi hindi hindi!
napagdesisyunan ko na na ito na ang ikabubuti ng nakakarami... at pati na rin ng sarili ko.
nakakahiyang naiyak ako sa foh table kakaisip nun! ay naku.
gaganda rin ang bukas. magiging masaya rin ako dahil dito.
Wednesday, September 16, 2009
JOKE
I think I must really learn how to articulate my issues that have been building up for the past few days. Sometimes I tend to feel so empty, as I try to fill up others' problems and demands as I go along this thing called life. And as I try to recall how easy the situation was before, I have deduced that yes, I think I need a break. I need to relax. I need an immersion weekend again. I need my family. I need my friends. I need to be back to my happy-go-lucky self, getting the highest grades anyone could ever imagine though I do not spend that much time studying. I need to be in high school again. I miss the simplicity and humility of our home. I miss my sister. I miss my parents. I miss 134 Aster street. I miss chemistry. I miss my high school friends. I miss commuting. I miss fudge. I miss my cousins. I miss everything that I've been "giving up" ever since I entered college.
But if I go back to be the way I was before and give up everything that's on my hands right now, I believe a lot would be pained. A lot would be wounded. Betrayed. I don't want that to happen. I really don't.
Thinking about it, I believe I must really find something or some way to articulate everything beyond this blog that I have been maintaining for the past four to five years. Blog lang ito, baka ma-misinterpret pa ng ibang tao kung ano talaga 'yung sinasabi ko rito.
Sabihin na lang nating joke lang ang lahat ng ito. Kunwari wala akong sinabi. Chengkeh lang ang lahat. Echos lang.
Makapag-philo na nga lang!!! ORALS ko na bukas!
But if I go back to be the way I was before and give up everything that's on my hands right now, I believe a lot would be pained. A lot would be wounded. Betrayed. I don't want that to happen. I really don't.
Thinking about it, I believe I must really find something or some way to articulate everything beyond this blog that I have been maintaining for the past four to five years. Blog lang ito, baka ma-misinterpret pa ng ibang tao kung ano talaga 'yung sinasabi ko rito.
Sabihin na lang nating joke lang ang lahat ng ito. Kunwari wala akong sinabi. Chengkeh lang ang lahat. Echos lang.
Makapag-philo na nga lang!!! ORALS ko na bukas!
BASO BA TALAGA?
Mukhang shot glass lang yata.
Ang hirap magpaka-timba, lalo na sa larangan na ito, lalo na kung wala naman akong suportang nakukuha mula sa iba.
Ang hirap magbigay ng positive reinforcement sa ibang tao, lalo na kung wala naman akong nararamdaman na gan'un mula sa kanila.
Makasarili ba? Ewan. Ewan. Ewan is the word of the season.
Hindi na ako sigurado dahil sa lahat ng mga ito. Minsan nawawalan na ako ng tiwala sa sarili. Siguro ako 'yung tipo ng tao na kailangang makarinig ng feedback mula sa iba. Hindi sapat sa aking pinapabayaan lang ako kasi talagang mapaglaro ang buhay... Ang unpredictable ng mga mangyayari. At ayokong masaktan. Ayoko na. Ewan...
Higit sa lahat, ayokong makaapekto ng iba dahil sa mga maling akala ko. Yes, people are social beings. I am immersed into situations where I MUST work with people, share them my thoughts and ideas. Pero baka pinipilit ko nga lang ang sarili ko at baka di ko lang matanggap na 'yun nga... Na shot glass lang ako. Or lalagyan ng sawsawan. Ewan...
Misplaced ba? Pinipilit ko ba talaga ang sarili ko? EWAN!!!
Ang hirap magpaka-timba, lalo na sa larangan na ito, lalo na kung wala naman akong suportang nakukuha mula sa iba.
Ang hirap magbigay ng positive reinforcement sa ibang tao, lalo na kung wala naman akong nararamdaman na gan'un mula sa kanila.
Makasarili ba? Ewan. Ewan. Ewan is the word of the season.
Hindi na ako sigurado dahil sa lahat ng mga ito. Minsan nawawalan na ako ng tiwala sa sarili. Siguro ako 'yung tipo ng tao na kailangang makarinig ng feedback mula sa iba. Hindi sapat sa aking pinapabayaan lang ako kasi talagang mapaglaro ang buhay... Ang unpredictable ng mga mangyayari. At ayokong masaktan. Ayoko na. Ewan...
Higit sa lahat, ayokong makaapekto ng iba dahil sa mga maling akala ko. Yes, people are social beings. I am immersed into situations where I MUST work with people, share them my thoughts and ideas. Pero baka pinipilit ko nga lang ang sarili ko at baka di ko lang matanggap na 'yun nga... Na shot glass lang ako. Or lalagyan ng sawsawan. Ewan...
Misplaced ba? Pinipilit ko ba talaga ang sarili ko? EWAN!!!
BASO.
I just realized na sobrang nega ng previous entry ko.
So anyway, I remember my mom telling me to never skip meals. Mababaliw daw ako kung di ako kakain.
Last week, I had only one meal per day. Kinaya naman. At di naman ako nagkaka-ulcer (THANK GOD!). Minsan kinakabahan ako kasi baka maging anorexic ako. Buti na lang na-maintain ko pa rin ang shape (SHAPE?!) ng katawan ko. At contrary to what people may think, HINDI PO AKO NAGPAPAPAYAT. Kailangan ko lang magtipid. Siguro somehow (but not totally) due to my previous entry. Pero nagtatabi talaga ako ng at least 2,000PhP per month. At hinding-hindi ko gagastusin 'yun kasi kung hindi, hindi ko na naman matutupad 'yung goal ko.
Anyway, kaka-stress test ko lang. Results show that I efficiently handle all the situations I am in. Hay naku ewan ko ba kung maniniwala ako diyan sa stress test results na 'yan. Minsan iniisip ko na baka pinipilit ko lang 'yung sarili kong maging parte ng isang situation. Na minsan, compelled to do things lang ako, though talagang matitindi 'yung hesitations ko sa paggawa ng mga bagay-bagay na 'yun.
Nalulungkot ako kasi minsan, hindi ko naipapakita 'yung galing na gusto kong mapakita kasi inuunahan ako ng takot at pagaalinlangan. May isang paparating na bagay na gustong-gusto ko talagang gawin (kahit ngayon lang last na kasi.. as in, huling-huli nang pagkakataon... at sigurado ako doon) pero inuunahan ako ng mga bagay na iniisip kong baka mas makabubuti sa mga tao, para sa lahat... at para na rin sa sarili ko.
Paano ko ba titimbangin ang mga bagay? Ano ba dapat 'yung pipiliin ko: 'yung bagay na gusto ko? o ile-let go ko na naman 'to na baka mas ikabuti pa ng lahat, kasama na ang sarili ko?
Siguro nakakaramdam lang ako ng ganito dahil wala akong naririnig na tulak mula sa ibang tao na sumabak ako dito sa bagay na gusto ko talagang gawin. 'Yung dating pa nga ako pa 'yung tumutulak sa ibang subukan ito. Baka nakikita nilang mas nararapat ngang gawin ko na lang 'yung commitment ko kaysa sumabak pa sa isang bagay na di naman ako siguradong kaya ko ngang gawin nang mabuti. Ewan. Insecurities. Oras. Pagaalinlangan. Competition. Responsibilities... Lahat 'yan tila pumipigil sa aking umagpas mula sa estadong kinalalagyan ko.
Naaalala ko tuloy 'yung sabi sa Philo102 namin. May mga tao talagang baso lamang. May mga taong timba naman. Kung baso siya, kailangan niyang i-aim ang pagiging baso. Huwag dapat siyang mag-aim na maging timba dahil sa kalagayan at pagkabigay niyang maging baso lamang. 'yung timba naman, huwag dapat siyang makuntento sa pagiging baso lamang dahil timba siya. Hindi maaabot ng baso ang pagka-ganap kung sosobra o kukulang siya sa kanyang pagiging baso. Likewise, hindi magiging ganap ang timba kung makukuntento siya sa pagiging salat o sa pagiging sobra ng kanyang pagiging timba.
Ano kaya ako? Baso o timba? Gustuhin ko man maging timba, mukhang baso lang yata ako. Itulak ko man ang sarili ko, wala ring mapaglalagyan 'yung kung ano pa mang merong katas na mapipiga ko pa mula sa sarili ko. ewan ko ba...
Ay naku... Enough of all these drama shiiiz. Baka magka-period lang ako. Hormonal.
So anyway, I remember my mom telling me to never skip meals. Mababaliw daw ako kung di ako kakain.
Last week, I had only one meal per day. Kinaya naman. At di naman ako nagkaka-ulcer (THANK GOD!). Minsan kinakabahan ako kasi baka maging anorexic ako. Buti na lang na-maintain ko pa rin ang shape (SHAPE?!) ng katawan ko. At contrary to what people may think, HINDI PO AKO NAGPAPAPAYAT. Kailangan ko lang magtipid. Siguro somehow (but not totally) due to my previous entry. Pero nagtatabi talaga ako ng at least 2,000PhP per month. At hinding-hindi ko gagastusin 'yun kasi kung hindi, hindi ko na naman matutupad 'yung goal ko.
Anyway, kaka-stress test ko lang. Results show that I efficiently handle all the situations I am in. Hay naku ewan ko ba kung maniniwala ako diyan sa stress test results na 'yan. Minsan iniisip ko na baka pinipilit ko lang 'yung sarili kong maging parte ng isang situation. Na minsan, compelled to do things lang ako, though talagang matitindi 'yung hesitations ko sa paggawa ng mga bagay-bagay na 'yun.
Nalulungkot ako kasi minsan, hindi ko naipapakita 'yung galing na gusto kong mapakita kasi inuunahan ako ng takot at pagaalinlangan. May isang paparating na bagay na gustong-gusto ko talagang gawin (kahit ngayon lang last na kasi.. as in, huling-huli nang pagkakataon... at sigurado ako doon) pero inuunahan ako ng mga bagay na iniisip kong baka mas makabubuti sa mga tao, para sa lahat... at para na rin sa sarili ko.
Paano ko ba titimbangin ang mga bagay? Ano ba dapat 'yung pipiliin ko: 'yung bagay na gusto ko? o ile-let go ko na naman 'to na baka mas ikabuti pa ng lahat, kasama na ang sarili ko?
Siguro nakakaramdam lang ako ng ganito dahil wala akong naririnig na tulak mula sa ibang tao na sumabak ako dito sa bagay na gusto ko talagang gawin. 'Yung dating pa nga ako pa 'yung tumutulak sa ibang subukan ito. Baka nakikita nilang mas nararapat ngang gawin ko na lang 'yung commitment ko kaysa sumabak pa sa isang bagay na di naman ako siguradong kaya ko ngang gawin nang mabuti. Ewan. Insecurities. Oras. Pagaalinlangan. Competition. Responsibilities... Lahat 'yan tila pumipigil sa aking umagpas mula sa estadong kinalalagyan ko.
Naaalala ko tuloy 'yung sabi sa Philo102 namin. May mga tao talagang baso lamang. May mga taong timba naman. Kung baso siya, kailangan niyang i-aim ang pagiging baso. Huwag dapat siyang mag-aim na maging timba dahil sa kalagayan at pagkabigay niyang maging baso lamang. 'yung timba naman, huwag dapat siyang makuntento sa pagiging baso lamang dahil timba siya. Hindi maaabot ng baso ang pagka-ganap kung sosobra o kukulang siya sa kanyang pagiging baso. Likewise, hindi magiging ganap ang timba kung makukuntento siya sa pagiging salat o sa pagiging sobra ng kanyang pagiging timba.
Ano kaya ako? Baso o timba? Gustuhin ko man maging timba, mukhang baso lang yata ako. Itulak ko man ang sarili ko, wala ring mapaglalagyan 'yung kung ano pa mang merong katas na mapipiga ko pa mula sa sarili ko. ewan ko ba...
Ay naku... Enough of all these drama shiiiz. Baka magka-period lang ako. Hormonal.
Labels:
issues,
MULTI-ORGAN FAILURE,
thoughts on
Sunday, September 6, 2009
MAY SAKIT PERO DAPAT WALANG SAKIT
Maaga akong nagising ngayong araw. 7am, gising na gising na ako. Pero hindi ako makagalaw. Di ako makagawa ng kahit ano!
Nilabanan na ako ng sakit. Ay naku. Nakakainis lang 'yung katotohanan na habang nagtatype ako, di tumitigil 'yung tulo ng sipon ko!! Kadire.
At natatakot akong uminom ng gamot. May iba pa kasi akong gamot na iniinom. Baka kumontra ay naku! Ayokong magka-LBM dahil lang dito.
***
Ngayon - Distinction dinner (DL daw kasi ako. nakakainis na kinalimutan ako n'ung arsa acadcom whatever shiiz. kung di pa sinabi ni chicki, eh di talaga nila ako iimbitahin.. hmph! waley!!! nagtampo?! ahahah). may paper na sisimulan. two messages to write. preparation ng calendar + email para sa PD. org works. read physio. leadership training module. PANEL PRESENTATION!!! REST.REST.REST DAHIL NAGKAKASAKIT NAAA!!!
Bukas - Diba bida rehearsals 10am - 4pm (siyempre may break! di ko kakayanin ang tuloy-tuloy! 4:30pm onwards ay Magis rehearsals sa Henry Lee Irwin.
Tuesday - 7:00am pilahan para sa theo immersion presentation. mag-aaral para sa physio long test. Rehearsals ng diba bida at magis
wednesday - 7:00am pilahan para sa philo104 orals! target date thursday next next week!!!
thursday - deadline ng pos100 paper tungkol sa "what is peace?" dahil na-miss daw namin ang forum ni Gilbert Teodoro noong nag-immersion kami. read physio!!!
friday - whole day dedicated to physiology. 1230pm BIDA Voter finale. critic's night. tssss..
saturday - physiology 2nd LT (BAWI BAWI BAWI!!!). LTS1. gawa ng presentation para sa pms midyear report.
sunday - read philo. dedicated to panel presentation
ANG DAMI..
dahil dito sa pagsusulat ko, naaalala ko ang mga dapat kong gawin and at the same time, nare-realize ko na ang dami pala ng mga ito!
Nilabanan na ako ng sakit. Ay naku. Nakakainis lang 'yung katotohanan na habang nagtatype ako, di tumitigil 'yung tulo ng sipon ko!! Kadire.
At natatakot akong uminom ng gamot. May iba pa kasi akong gamot na iniinom. Baka kumontra ay naku! Ayokong magka-LBM dahil lang dito.
***
Ngayon - Distinction dinner (DL daw kasi ako. nakakainis na kinalimutan ako n'ung arsa acadcom whatever shiiz. kung di pa sinabi ni chicki, eh di talaga nila ako iimbitahin.. hmph! waley!!! nagtampo?! ahahah). may paper na sisimulan. two messages to write. preparation ng calendar + email para sa PD. org works. read physio. leadership training module. PANEL PRESENTATION!!! REST.REST.REST DAHIL NAGKAKASAKIT NAAA!!!
Bukas - Diba bida rehearsals 10am - 4pm (siyempre may break! di ko kakayanin ang tuloy-tuloy! 4:30pm onwards ay Magis rehearsals sa Henry Lee Irwin.
Tuesday - 7:00am pilahan para sa theo immersion presentation. mag-aaral para sa physio long test. Rehearsals ng diba bida at magis
wednesday - 7:00am pilahan para sa philo104 orals! target date thursday next next week!!!
thursday - deadline ng pos100 paper tungkol sa "what is peace?" dahil na-miss daw namin ang forum ni Gilbert Teodoro noong nag-immersion kami. read physio!!!
friday - whole day dedicated to physiology. 1230pm BIDA Voter finale. critic's night. tssss..
saturday - physiology 2nd LT (BAWI BAWI BAWI!!!). LTS1. gawa ng presentation para sa pms midyear report.
sunday - read philo. dedicated to panel presentation
ANG DAMI..
dahil dito sa pagsusulat ko, naaalala ko ang mga dapat kong gawin and at the same time, nare-realize ko na ang dami pala ng mga ito!
Sunday, August 30, 2009
BACK FROM IMMERSION BUT.
kagagaling ko lang pong immersion. pero bakit po ganito?!
akala ko naman magiging SUPER SAYA ako pagbalik ko.. panay problema naman yung nag-welcome sa akin.
dapat ba talaga ako maging masaya? parang maling ideya yatang mag-online ako. wala lang mang nagsabi ng "na-miss kita!" o "kumusta ka?" panay "nagawa mo na ba ito?" o "i have a complain" o "sorry kasi ganito..."
i always try to see the glass half full. pero minsan, narerealize ko rin na may tendency talaga akong mag-break.
kailangan ko ng mahabang pasensya... lalo na sa mga panahon ngayon.
baka malapit na akong maka-period. baka lang dahil doon naiinis ako. sana nga 'yun ang dahilan kung bakit ako ganito ngayon.
* * *
on the other hand, nakaka-miss ang pamilya ko sa Bilad. Ang saya kasama ng mga Aeta.
to follow na lang siguro yung blog ko tungkol dito. kailangan ko munang harapin yung ibang mga tao. haay.
akala ko naman magiging SUPER SAYA ako pagbalik ko.. panay problema naman yung nag-welcome sa akin.
dapat ba talaga ako maging masaya? parang maling ideya yatang mag-online ako. wala lang mang nagsabi ng "na-miss kita!" o "kumusta ka?" panay "nagawa mo na ba ito?" o "i have a complain" o "sorry kasi ganito..."
i always try to see the glass half full. pero minsan, narerealize ko rin na may tendency talaga akong mag-break.
kailangan ko ng mahabang pasensya... lalo na sa mga panahon ngayon.
baka malapit na akong maka-period. baka lang dahil doon naiinis ako. sana nga 'yun ang dahilan kung bakit ako ganito ngayon.
* * *
on the other hand, nakaka-miss ang pamilya ko sa Bilad. Ang saya kasama ng mga Aeta.
to follow na lang siguro yung blog ko tungkol dito. kailangan ko munang harapin yung ibang mga tao. haay.
Wednesday, August 26, 2009
KAY H AT TUNGKOL SA IDS
So, pinagpapalit mo na ako ngayon..?
haaay... ganyan lang talaga ang buhay. tsk.
+ + +
BAKIT ko iniwan ang ID ko sa BERCH BANYO?! ()*&^%$#%^&*(
sana sana sana nandoon pa rin 'yun bukas!!!
baka di ako makatulog dahil dito... NOOO!!
haaay... ganyan lang talaga ang buhay. tsk.
+ + +
BAKIT ko iniwan ang ID ko sa BERCH BANYO?! ()*&^%$#%^&*(
sana sana sana nandoon pa rin 'yun bukas!!!
baka di ako makatulog dahil dito... NOOO!!
Saturday, August 22, 2009
LIST.
Things to do:
1. POS 100 LT on thursday, Aug 27
2. HSc 83 Proposal -- Project: Familial Dysautonomia
3. Immersion weekend in Bilad, Capas, Tarlac -- Aug 28-30
4. PMS phase 2 - Sept 1
5. PMS panel meeting - Sept 14
6. PMS EB Meetings - Aug 27 and Aug 31
7. DIBA BIDA Rehearsals - ongoing, 6-8pm everyday
8. Theo readings
10. Philo Readings
11. Thesis data gathering!!! 730am please someone wake me up!!
12. Magis Rehearsals - Sometime next week
13. Venue Meetings - Tuesday
14. Sa Tahanan ng Aking Ama meetings - Monday.
15. Eat. Rest. Sleep.
Ang dami ko pang di nailagay dito, like family shiiz, friendship shiiz, health shiiz...
Kayo na po ang bahala sa akin.
1. POS 100 LT on thursday, Aug 27
2. HSc 83 Proposal -- Project: Familial Dysautonomia
3. Immersion weekend in Bilad, Capas, Tarlac -- Aug 28-30
4. PMS phase 2 - Sept 1
5. PMS panel meeting - Sept 14
6. PMS EB Meetings - Aug 27 and Aug 31
7. DIBA BIDA Rehearsals - ongoing, 6-8pm everyday
8. Theo readings
10. Philo Readings
11. Thesis data gathering!!! 730am please someone wake me up!!
12. Magis Rehearsals - Sometime next week
13. Venue Meetings - Tuesday
14. Sa Tahanan ng Aking Ama meetings - Monday.
15. Eat. Rest. Sleep.
Ang dami ko pang di nailagay dito, like family shiiz, friendship shiiz, health shiiz...
Kayo na po ang bahala sa akin.
Thursday, August 20, 2009
TUMOR AND THANK YOU'S
Lagi kong nakakalimutang uminom ng gamot. 'Yon tuloy, nahihilo ako sa mga panahon na nagko-commute ako. Feeling ko may tumor na ako sa utak kaya ganito yung nararamdaman ko. Ewan ko ba. Baka kulang lang ako sa tulog.
Masaya ako ngayong araw. At nais kong magpasalamat sa Diyos dahil sa mga sumusunod:
1. Mimi, Aneka, Pam, Jen, Jerold, Janine, Mara, and Luis--dahil sa isang nakakalokang gabi. Sa uulitin! Napasaya niyo ako ng todo dahil sa mga kalokohan niyo.
2. Bianca at Say na hinintay ako bago mag-8am at sinamahan ako hanggang CCP ngayong araw. Hindi tayo naging masyadong matagumpay ngayong araw. Pero nararamdaman ko, magagawan natin 'to ng paraan.
3. Cast ko, na talagang bigay na bigay sa rehearsals. Sana mapagpabuti pa natin ito. Prologue, Epilogue, at Polishing + Tech na lang!
4. Sa dalawang taong kasama kong manood ng play. NakakatUwa kayo. Sana malaman niyo na never kayong nag-fail to make me smile.
5. Sa mga yakap at *****. Masaya? HAHA. OO!
SALAMAT LORD!
***
Then again, I pray na sana hindi ako magkasakit. Please remove the brain tumor.
Masaya ako ngayong araw. At nais kong magpasalamat sa Diyos dahil sa mga sumusunod:
1. Mimi, Aneka, Pam, Jen, Jerold, Janine, Mara, and Luis--dahil sa isang nakakalokang gabi. Sa uulitin! Napasaya niyo ako ng todo dahil sa mga kalokohan niyo.
2. Bianca at Say na hinintay ako bago mag-8am at sinamahan ako hanggang CCP ngayong araw. Hindi tayo naging masyadong matagumpay ngayong araw. Pero nararamdaman ko, magagawan natin 'to ng paraan.
3. Cast ko, na talagang bigay na bigay sa rehearsals. Sana mapagpabuti pa natin ito. Prologue, Epilogue, at Polishing + Tech na lang!
4. Sa dalawang taong kasama kong manood ng play. NakakatUwa kayo. Sana malaman niyo na never kayong nag-fail to make me smile.
5. Sa mga yakap at *****. Masaya? HAHA. OO!
SALAMAT LORD!
***
Then again, I pray na sana hindi ako magkasakit. Please remove the brain tumor.
Labels:
entablado,
MULTI-ORGAN FAILURE,
thankful
Tuesday, July 21, 2009
BUHAY PA AKO.
Ang daming mga nangyari for the past few weeks.
Mahirap na tuloy balikan ung bawat isang mga nangyari since March (siyempre ang daming mga significant things na nangyari). Gustuhin ko mang i-blog ang lahat ng 'yon, di ko magawa--dahil na rin sa kakulangan ng oras (hello, 12:22am na at kailangan kong magising ng maaga dahil may flight ako nang madaling araw).
Naku Lord, maraming salamat at hindi niyo po ako pinababayaan.
Pati sa aking mga support group. salamat.
Patapos na ang July. haay..
Gusto kong mag-update tungkol sa ff:
1. MARCH.
2. Seniors' Party
3. COA formsem
4. ENTA PLEVSEM
5. NMAT
6. SUMMER PLANNING and several EB MEETINGS ng ENTAEB
7. my personal insights sa mga bagay from 1-6
8. END OF MAY
9. ANG HENERALA REHEARSALS
10. ORSEM 2009
11. ANG HENERALA SHOWS and PROD PARTY
12. VENUE SCHEDULING MEETINGS
13. FAMILY
14. LOVE LIFE
15. ACADS
16. lahat ng insights ko tungkol sa 1-15.
HAAAY BUHAY..
sabi nga ni sir lagliva.. ganyan lang talaga ang buhay..
sana makaraos pa ako... kami..
Mahirap na tuloy balikan ung bawat isang mga nangyari since March (siyempre ang daming mga significant things na nangyari). Gustuhin ko mang i-blog ang lahat ng 'yon, di ko magawa--dahil na rin sa kakulangan ng oras (hello, 12:22am na at kailangan kong magising ng maaga dahil may flight ako nang madaling araw).
Naku Lord, maraming salamat at hindi niyo po ako pinababayaan.
Pati sa aking mga support group. salamat.
Patapos na ang July. haay..
Gusto kong mag-update tungkol sa ff:
1. MARCH.
2. Seniors' Party
3. COA formsem
4. ENTA PLEVSEM
5. NMAT
6. SUMMER PLANNING and several EB MEETINGS ng ENTAEB
7. my personal insights sa mga bagay from 1-6
8. END OF MAY
9. ANG HENERALA REHEARSALS
10. ORSEM 2009
11. ANG HENERALA SHOWS and PROD PARTY
12. VENUE SCHEDULING MEETINGS
13. FAMILY
14. LOVE LIFE
15. ACADS
16. lahat ng insights ko tungkol sa 1-15.
HAAAY BUHAY..
sabi nga ni sir lagliva.. ganyan lang talaga ang buhay..
sana makaraos pa ako... kami..
Wednesday, May 20, 2009
Sunday, May 10, 2009
Saturday, April 25, 2009
TATLONG ARAW NA LANG
At magtu-twenty na ako.
Shux, ang bilis nga naman talaga ng panahon. Approximately 11-12 years na lang, lagpas na yung edad ko sa kalendaryo.
Sana naman matupad 'yung wish ko. Ang hirap nang di nag-eexpect ng mga regalo/surprises lalo na noong nakita ko 'yung mga kapwa ko celebrants ng April na binibigyan ng surprise. Ay basta, di na lang ako aasa para walang expectations.
Magkakaroon ba ako ng surprise? If ever meron, cake lang ba ang ibibigay sa akin? Ewan. Ako kasi napaka-radical kong mag-isip ng mga surprises para sa ibang tao, pero minsan ayokong gawin sa akin yung mga ginagawa kong surprise para sa iba--like hello, parang walang marka ng originality na kung gagawin na yun sa akin eh nagawa ko na nga sa iba diba? Ay ang labo!
Anyway, nagpapasalamat ako sa Diyos dahil sa isa na namang tagumpay. Maraming salamat Lord dahil hindi niyo talaga ako pinapabayaan.
- - -
APRIL 14, 2009 --- Naramdaman ko na rin yung panahong parang gusto ko na lang tumalon mula sa taas ng building--yung tipong panahon na parang gusto kong takasan yung lahat ng mga hinaharap ko just to end that enormous feeling of incapability as insecurities continue to build up in me as I try to hide all these feelings from others. I try to be strong, PERO ANG HIRAP! I like to show that I'm exhausted and incapacitated, but I must be strong for them.
Sabi sa amin sa Philo dapat yung pundamental na opsyon ng tao ay di dapat nakakabit sa fear--dahil magiging lock lang kami sa isang polarity in all situations. May 4 daw kasing polarities ang tao: Anger, Fear, Strength, at Love. Kapag naka-lock sa Anger polarity ang tao, galit lang siya lagi, inuuna ang galit sa lahat ng mga bagay. The same goes for Fear, Strength, and Love. Pinakadelikado raw ang Love polarity dahil nagkakaroon ng tendency ang tao na magbigay na lang ng magbigay--tipong mga martyr na wala naman talagang natatamo. May tendency na maabuso ng ibang tao.
Sa kabilang banda, sinabi ng Philo prof ko na mas mabuti kung ang pundamental na opsyon ng tao ay nakabatay sa Love--dahil nakakapag-adjust ang tao sa iba't ibang polarity DEPENDING on the situation that s/he is in.
In line with what I stated earlier --- na kailangan kong maging strong for them, nagiging lock ba ako sa fundamental option of fear kaya doon ako sa stregth polarity? Naku ang delikado naman noon. Pero di ko rin kayang magpakita ng vulnerability kasi ako yung magsisilbing pillar nila. Kapag nilet-go ko ang firm grip ko roon, naku, baka gumuho yung ginawa ng mga kasama ko for the past 27 years. Hay naku. Ang hirap namang mapaliwanag -- mapaliwanag man ito sa ibang tao o mismo sa sarili ko. Nalilito na rin kasi ako eh. Basta sa ngayon, FOCUS lang at TIWALA sa sarili! Kakayanin ko ito!
Situational Leadership. Yes. Go Sir Chris! Maraming salamat sa lahat nang mga naghanda ng formsem. Dahil dito'y ang dami kong natutunan na maaaring gamitin sa aking paglalakbay. Patatawirin ko sila hanggang sa kabilang dulo (o kahit higit pa) ng football field. Yeah!
- - -
You're so full of dreams, Danica. Sana di ka mag-break.
- - -
Yet may tendency ka pa ring mag-break/pumutok. Ibsan mo na ang galit. Lalo na ngayon na kinakailangan mo na talagang ibsan 'yon. Makakasakit ka pa lalo ng kapwa mo, sige ka!
- - -
It is good as done!
Shux, ang bilis nga naman talaga ng panahon. Approximately 11-12 years na lang, lagpas na yung edad ko sa kalendaryo.
Sana naman matupad 'yung wish ko. Ang hirap nang di nag-eexpect ng mga regalo/surprises lalo na noong nakita ko 'yung mga kapwa ko celebrants ng April na binibigyan ng surprise. Ay basta, di na lang ako aasa para walang expectations.
Magkakaroon ba ako ng surprise? If ever meron, cake lang ba ang ibibigay sa akin? Ewan. Ako kasi napaka-radical kong mag-isip ng mga surprises para sa ibang tao, pero minsan ayokong gawin sa akin yung mga ginagawa kong surprise para sa iba--like hello, parang walang marka ng originality na kung gagawin na yun sa akin eh nagawa ko na nga sa iba diba? Ay ang labo!
Anyway, nagpapasalamat ako sa Diyos dahil sa isa na namang tagumpay. Maraming salamat Lord dahil hindi niyo talaga ako pinapabayaan.
- - -
APRIL 14, 2009 --- Naramdaman ko na rin yung panahong parang gusto ko na lang tumalon mula sa taas ng building--yung tipong panahon na parang gusto kong takasan yung lahat ng mga hinaharap ko just to end that enormous feeling of incapability as insecurities continue to build up in me as I try to hide all these feelings from others. I try to be strong, PERO ANG HIRAP! I like to show that I'm exhausted and incapacitated, but I must be strong for them.
Sabi sa amin sa Philo dapat yung pundamental na opsyon ng tao ay di dapat nakakabit sa fear--dahil magiging lock lang kami sa isang polarity in all situations. May 4 daw kasing polarities ang tao: Anger, Fear, Strength, at Love. Kapag naka-lock sa Anger polarity ang tao, galit lang siya lagi, inuuna ang galit sa lahat ng mga bagay. The same goes for Fear, Strength, and Love. Pinakadelikado raw ang Love polarity dahil nagkakaroon ng tendency ang tao na magbigay na lang ng magbigay--tipong mga martyr na wala naman talagang natatamo. May tendency na maabuso ng ibang tao.
Sa kabilang banda, sinabi ng Philo prof ko na mas mabuti kung ang pundamental na opsyon ng tao ay nakabatay sa Love--dahil nakakapag-adjust ang tao sa iba't ibang polarity DEPENDING on the situation that s/he is in.
In line with what I stated earlier --- na kailangan kong maging strong for them, nagiging lock ba ako sa fundamental option of fear kaya doon ako sa stregth polarity? Naku ang delikado naman noon. Pero di ko rin kayang magpakita ng vulnerability kasi ako yung magsisilbing pillar nila. Kapag nilet-go ko ang firm grip ko roon, naku, baka gumuho yung ginawa ng mga kasama ko for the past 27 years. Hay naku. Ang hirap namang mapaliwanag -- mapaliwanag man ito sa ibang tao o mismo sa sarili ko. Nalilito na rin kasi ako eh. Basta sa ngayon, FOCUS lang at TIWALA sa sarili! Kakayanin ko ito!
Situational Leadership. Yes. Go Sir Chris! Maraming salamat sa lahat nang mga naghanda ng formsem. Dahil dito'y ang dami kong natutunan na maaaring gamitin sa aking paglalakbay. Patatawirin ko sila hanggang sa kabilang dulo (o kahit higit pa) ng football field. Yeah!
- - -
You're so full of dreams, Danica. Sana di ka mag-break.
- - -
Yet may tendency ka pa ring mag-break/pumutok. Ibsan mo na ang galit. Lalo na ngayon na kinakailangan mo na talagang ibsan 'yon. Makakasakit ka pa lalo ng kapwa mo, sige ka!
- - -
It is good as done!
Tuesday, March 31, 2009
RANDOM
nagkakaroon ng mga panahon na di ko na alam kung ano ang gagawin ko.
sana tulungan mo ako Lord para di ako maligaw sa landas ko.
haay buhay.
sana tulungan mo ako Lord para di ako maligaw sa landas ko.
haay buhay.
Friday, February 13, 2009
PRESENCE IS VERY OVERWHELMING
ewan ko kung bakit pero sa tuwing nagpaparamdam ka nang biglaan sadyang bumibilis yung tibok ng puso ko.
alam mo ang dami kong gustong sabihin sa'yo. di ko maaamin man dati sa sarili ko pero sa totoo lang, di ko inaasahang masisiyahan ako sa piling mo--kasi nga dahil na rin siguro sa impluwensiya ng ibang tao, mga sinasabi ng ibang tao, mga personal debates ko, etc. But then no, nahulog ako at inaamin ko 'yon.
pero ayun, di ko rin alam kung anong eksaktong nangyari kung bakit na naging ganito. basta, nawala na ang mga bagay na binuo natin. ang hirap balikan ang mga nangyari dati lalo nang hinarap tayo ng tila bagyong mga pangyayari sa ating buhay.
naiinis ako dahil ang super idealistic ko. i hate myself kasi sobrang ayokong magkamali sa choices ko. kaya dahil doon, i stopped it already. buti nga nacocontrol ko pa. pero sa mga ginagawa mo lately, shux. di ko na alam kung ano pang magagawa ko.
- - -
ang pangit lang ng blog entry na ito.
di ko feel.
alam mo ang dami kong gustong sabihin sa'yo. di ko maaamin man dati sa sarili ko pero sa totoo lang, di ko inaasahang masisiyahan ako sa piling mo--kasi nga dahil na rin siguro sa impluwensiya ng ibang tao, mga sinasabi ng ibang tao, mga personal debates ko, etc. But then no, nahulog ako at inaamin ko 'yon.
pero ayun, di ko rin alam kung anong eksaktong nangyari kung bakit na naging ganito. basta, nawala na ang mga bagay na binuo natin. ang hirap balikan ang mga nangyari dati lalo nang hinarap tayo ng tila bagyong mga pangyayari sa ating buhay.
naiinis ako dahil ang super idealistic ko. i hate myself kasi sobrang ayokong magkamali sa choices ko. kaya dahil doon, i stopped it already. buti nga nacocontrol ko pa. pero sa mga ginagawa mo lately, shux. di ko na alam kung ano pang magagawa ko.
- - -
ang pangit lang ng blog entry na ito.
di ko feel.
Friday, February 6, 2009
Subscribe to:
Posts (Atom)