MOMENT KO ITO.

PUWEDE BA ANG GANUN?

NA BIGLA KA NA LANG MABABALIW PAGKALIPAS NG ISANG SEGUNDO?

MAAARI KA BANG MABALIW KAKAISIP NA DI TALAGA PUWEDE?

MAAARI KA BANG MABALIW DAHIL SA MATINDING GALIT?

MAAARI KA BANG MABALIW DAHIL SA SOBRANG INIS?

ang sarap sigurong mag-break down. PERO IISIPIN NANG IBA NA MAY PROBLEMA KA ETC ETC.

OO NGA NAMAN BAKIT KA NGA NAMAN MAGBE-BREAK DOWN KUNG WALA KA NAMANG PROBLEMA DIBA?

EH ITO

MAAARI KA BANG MABALIW DAHIL SA MATINDING SAYA?

ALAM KONG MARAMI NANG NABALIW INDIRECTLY DAHIL SA PAG-IBIG, PERO NABALIW SILA DAHIL SA MGA EPEKTO NG KABIGUAN, IKA NGA NILA, NA KANILANG HINAHARAP DAHIL SA PAG-IBIG.

TAKTE KA.

loveisachoiceloveisachoiceloveisachoiceloveisachoiceloveisachoiceloveisachoice.
IT IS NEVER A FEELING!
And in love, you do something for your own growth and the growth of the other person.

nag-aaway kayo dahil NAGBI-BUILD UP ULIT yung ego boundaries (na nagco-collapse once you fall in love) sniyo the moment you realize na AY T*NGIN* PLA SIYA---NA DI SIYA YUNG INAKALA MONG TAONG KILALA MO NA NAGUSTUHAN MO NA ETC ETC WHATEVER.

but then again, kung mahal mo talaga, ayun you work it out with him/her despite sa lahat ng TAKTENG MOMENTS NINYONG DALAWA.

theo131.philo102.

buhaybuhaybuhay. isang challenge lang ito. naniniwala akong magiging ok ang lahat.

SOLILOQUIES NA HINDI SINAMBIT.

5 DAYS.
AT DI MAN LANG TUMULO ANG LUHA KO.
7 DAYS
11 DAYS.

at never pang lumamig ang kamay ko ng ganito, sabay nang pagkunot ng noo ko.

920 930
at never pa ako nabingi ng ganito dahil sa ringtone (at hindi message alert) ng cellphone ko. ayoko ng missed calls. sumusobra ang tibok ng puso ko kung nangyayari ito.

11am 12nn
at never pa ako naging ratatatat sa mga ginagawa ko

2pm 3pm
at never pa akong naglakad nang di nararamdaman ang sakit ng bewang ko

4pm 5pm
at never pa akong naging ganito.

siguro nga kailangan nang lumipat ang headquarters.

mixed emotions.
sana kumpleto na bukas.
gusto ko nang umuwi.
sana wala nang langgam.
bakit may ganun.
and so?
mag-blog bakit ba.
dito lang.
pano ba gawing ako lang ang nakakaalam.
may nangyayari pala sa parking lot kapag 1am.
masaya sa belfield ng 1am na.
I HATE.
I LOVE.
$E%RF^G*JUHIKOP
OIULFJSDJFNMP(Y!N@C
IBALIK MO NA.
LOVE IS A CHOICE.

pagmahal mo talaga ang tao, tatanggapin mo pa rin siya kahit na may topak lang talaga siya minsan.

FINAL VOCABULARY! FINAL VOCABULARY! ITATAK MO YAN SA KUKOTE MO! TAKTE KA!

MAGPAKITA KA NA! SINUNGALING!

ANG BAGAL MO.

emotional suicide. MERON BANG GANUN?

PUBLIC ANNOUNCEMENT

SORRY NA.

---

THANK YOU LORD.
at yun ang una niyang sinambit nang maramdaman niya ang malambot na tela ng kamang hinihigaan niya.

OK LANG AKO.

Katatapos lang ng Philo documentary presentation.

Two days na akong natutulog ng around 5am at nagigising ng around 7am.
Nakacut ako ng cellmol kanina kasi nagising na kami ni Pia ng around 745am for a 730am class.

Si Mama, na-admit na sa ospital. Tatlo ang attending doctors niya. Isang spine surgeon, isang cardiologist, at isang nagmomonitor ng kanyang diabetes. Sobrang kinakabagan daw siya dahil sa kaba. Sana maharap niya ito bukas ng matagumpay.

Narealize kong ang hirap palang malayo sa mga minamahal mo sa buhay in times like these. Gusto kong nandoon ako sa tabi ni Mama ngayon upang mahinahon lang siya sa kabang nararamdaman niya. Gusto ko nandoon ako sa kanyang tabi before siya mag-undergo ng surgery. Gusto ko nang umuwi. NOW NA.

Ang hirap magrelay ng message through text or through calls. Ako kasi yung type na medyo "touchy"---in a good way. Gusto kong i-hug si Mama. Di naman niya gets kung ano yung >:D< na HUG pala yun eh. Ang hirap.

Emosyonal pala talaga akong tao. Pero buti naman at di pa ako umabot (AT SANA NEVER) sa point of breaking down. Aminado akong di ko kayang gawin ang lahat pero alam kong may mga kaya akong gawin. Lagi ko ngang tanong sa sarili ko kung kailan ako titigil--kung kailan ako maglelet-go ng mga bagay-bagay. Sabi ng ibang tao, basta nagiging masaya ka sa mga ginagawa mo, kayang-kaya mong gawin ang lahat ng bagay na ito. Minamahal mo raw kasi yung ginagawa mo. PERO HELLO? What if hindi mo na talaga kaya---in a sense na super nafa-fatigue ka na dahil sa mga gawaing kailangan mong gawin dahil tinanggap mo itong gawin at binigay na sa'yo ng mga tao yung trust nila diba?

Ang bigat ng feeling ko ever since last week. Maybe its just due to the fact na sa Sunday pa ako makakauwi. NGayon yung mga panahon na parang wala na akong control sa mangyayari kay Mama bukas ng 9am. Ito maharil din ang dahilan ng tao kung bakit siya nakabuo ng konsepto ng DIYOS para lang di siya masiraan ng ulo dahil sa lupit at masakit na mga pangyayari sa kanyang buhay.

Lord, kailangan ka namin. Kailangan ka ni Mama. Di ko na alam kung ano pang gagawin ko, lalong higit na narito ako sa malayong lugar. Text/call at dasal na nga lang yung nagagawa ko.

Basta... alam kong I'll hug Mom as soon as I get back home.

'Til then.

CHOP-CHOP

Paano ko ba hahatiin ang sarili ko?

May Theo project proposal.
May Philo documentary.
May possible quizzes at long tests.
May classes.
May rehearsals.
May surgery.
May kailangan akong bigyan ng regalo (at di pa ko bumibili!!!).

Lord. One more week to go. HELP ME!

I NEED SLEEP

Napapagod ako.

Kahit weekend, 3am na ako nakakatulog.

I can't imagine what will happen to me the next two weeks... With all the quizzes, long tests, THE philo documentary, THE theo project proposal, UBL rehearsals, and of course ang nakakalokang mga liquidation reports ng XPRES.

Diyos ko...

Natatakot ako. Sana magawa ko nang mabuti ang LAHAT ng mga dapat kong gawin.

Nami-miss ko nang matulog ng 10pm. AS IN!

GIFT BA?

gusto ko na ulit maging first honors. natikman ko lang to nung first two years ko ng college. humirap nga ang mga subjects. naubusan nga ako ng oras. mas marami na rin ang mga ginawa ko. do i really have to let some things go para ma-pursue ko 'to ulit? kinaya ko naman dati ah! oh well, iba yung mga sitwasyon noon sa ngayon. pero sobra. pasalamat nga ako sa qpi ko noong nakaraang sem, na inakala ko talagang di ako madi-DL eh (in fairness, nag-improve pa ako). pero Diyos ko... gusto ko talagang maka-first honors ulit. Ang sarap kasi talaga ng feeling! i really REALLY miss it.

pero ano nga ba ang mahalaga sa akin sa ngayon?

oh well... Christmas gift mo na Lord, maka-agpas sana si mama sa surgery niya. aminado naman akong sobrang risky ng procedure. alam kong ang dami rin naming dapat ipunin dahil na rin sa gagastusin para doon. basta lord, keep my family strong despite all these challenges. ito lang po talaga yung sobrang mahalaga sa akin as of now. i miss them. Sobra.

i do my best to separate all my "problems" from all the work that i do. pero alam niyo naman, tao rin ako--nakakadama ng emosyon, ng pain. umiiyak din ako guys. even though i manifest this superwoman sa harap ng ibang tao, nagiging vulnerable rin ako sa mga moments ko before i go to sleep. Di naman sa tinatago ko ang sariling "AKO," pero nakikita kong mas mapapadali ko ang mga ginagawa ko kung iseseparate ko yung emotions ko from the all the work that i do. ayun. nasanay na siguro ako. malaking emotional investment ang masisira kung bigla akong magshift ng perspective.

ayun. gusto ko ulit ng 3.75+++. ngunit higit sa lahat, gusto kong ma-ease ang pain ni mama through the surgery. alam ko namang matutupad ang mga ito Lord. tulungan mo lang ako Lord. tulungan mo po kami.

FINAL VOCABULARY PART 1 AT BLOGS

Life is Difficult. Ang hirap nga talaga ng Buhay. Kaya naman gumagawa ang tao ng lahat ng kaya niyang magawa upang makaraos sa paghihirap na ito. Gawa lang lahat ng tao ang lahat ng kanyang pinaniniwalaan.

Etc. etc. Next time, aayusin ko ito.

- - -

Sabi ni Doc Sio, for plain vanity lang daw ang mga blogs.

Ayon sa observation ko (LALO NA SA MULTIPLY), I think I have to agree with him. Ewan ko ba kung bakit ang dami-daming tao na nagkukuwento ng mga nangyari sa buhay nila. Pati puro pictures na lang nila ang nilalagay nila upang makita ng ibang tao. Pati nga ako guilty sa pagcommit din ng ganitong gawain.

O ano? Natamaan ka ano?

YUN NA.

Update?

Wala akong internet at nakikigamit ako ng laptop ni Pia ngayon.
Gusto ko nang mag-blog ng maayos ulit.

Gusto kong mag-blog about Xpres.
Acads.
HSS.
HSc Night plans.
Enta.
UBL.
Family.
Mom.
Happiness.
Marginalization.
Rationalization.
Liberal Ironism.
Christmas.
Ateneo.
Final Vocabularies.

Ang dami kong dapat pagdaanan. Help me.

BUHAY KO.

readings.
homeworks.
projects.
plays.
surgeries.
threats.
hope.

Lord, help me.

DEAREST LORD,

Mahal na mahal Mo talaga ako.
Pati pamilya ko mahal na mahal mo.

SALAMAT!!!
Sana magampanan ko ng mabuti ang pagiging tagalingkod Mo.

Ad Majorem Dei Gloriam!

Nagmamahal,
Gem-gem

FINAL TASKS FOR THE SEM

SA 112 Paper
Hsc 55 Final Paper
Eco 185.7 Finals
Chem 35 Finals (PLEASE EXEMPT ME!)
Philo101 Final Orals
HSc 55 Finals
Photocopy Scripts
Binding of Scripts
PlevSem HSS
Intensive Workshop
Blockings (Day 1 & 2)
Breathe and Love Myself

Lord. Sorry.
Help ME.

ALAS DOS NA

Di ko na alam kung saan ako lulugar. Tulong.

Sabi nga ni Alec,

let's serve the lord first
let's strengthen our relationship with him before we embark on relationships with other people
danica you're a strong woman.
Strong women are tough (kumusta naman).
you have to separate your emotions from work
let it affect you
but let it affect you at the right moment
gets?
haha
sabaw
basta
idasal mo na lang yan kay lord
whatever that is letting you down right now

- - -

Wow public nga pala ito ano... I'm ok btw.

- - -

Finals week na next week. I CAN DO THIS.
Help me Lord.

HALA

So little time, so many things to do:

Next week:
HSc55 Exercise on Epi Info
Eco185.7 Reflection Paper
LS 13 Reporting + Paper + Quiz
Philo101 possible Repetitio
Ch36 Reporting + possible LT
HSc55 meeting for Group Project
HSc55 possible quiz
Thesis
UAAP MEN'S BASKETBALL FINALS!!!

Next Next Week:
SA112 Final Paper
Eco185.7 Reflection Paper + Final Paper
Philo101 Group Presentation
Ch35 3rd LT
HSc55 3rd LT
Thesis submission

Next Next Next Week:
FINALS
HSc55 Final Paper deadline
Eco185.7 Final Paper deadline

DAPAT TULOG NA AKO NGAYON.

Sabi nga ni Dad kagabi, he wants me to be asleep by 12midnight na. Pero di ko kaya kasi nagbago na talaga yung takbo ng katawan ko.

Sabi nga ni Dad kagabi, "it need it be" (na sobrang kinawindang ko dahil sa term niyang 'yan na sobrang nakakatawa), I have to let some things go.

Have I really accomplished enough?

If I did, why do I still feel this disappointment after I took that ch35 long test?

And why do I still feel that sadness whenever I think about the possibility that I wouldn't be able to act on stage for our newbie prod, Kwik-E?

Plus, I'm really scared of taking the cbc test tomorrow. Baka kasi kung anong madiscover about sa dugo ko diba.

I just miss the comforts of my own home. Sobra.

NO INET LONG TESTS THESIS

Shucks. Ayon, title pa lang, parang descriptive na ng kung anong nangyayari sa akin ngayon.

Wala na naman akong internet sa dorm. Nandito ako ngayon sa internet cafe dito sa Katipunan (AT SHUCKS nakakaloka dahil ang layo nito sa dorm ko noh. PLUS, I have to walk here from the dorm kasi BAWAL na ang mga tricycle galing sa loob ng Ateneo towards Katipunan avenue. National Road na raw kasi yung Katipunan avenue so kung may mga tricycle roon, huhuliin 'yung mga driver ni Bayani Fernando.) Hassle pa kasi sobrang nangangailangan ako ng internet these days.

Sayang! Nakalimutan ko kasing magbayad last Friday for my internet. Sobrang feeling ko nauubusan ako ng oras. Kaya ayun, pinutol yung free internet namin nina Chicki at Mimi. Si Pia lang yung may internet sa room, at di naman siguro okay kung makigamit ako ng laptop niya ng matagal ano.

Long tests. NAkakainis lang. Dapat naglong test na sa CHEM 35 kahapon eh. Kaso, dahil sa pagka-cancel ng mga classes because of the heavy rains (na hinarap ko pa rin dahil kailangan kong pumunta for the elections that morning) and the holidays, na-move ang long test next Saturday (AUG 30) na kasabay din ng isa ko pang long test sa Epidemiology. Haaay. SO ayun, iniiwasan kong magpatong-patong ang lahat, kaya lang inuunahan ako ng pagkatamad. COMPLACENCY. SHET.

THESIS. Nagsimula na ang aming thesis-making. We are aiming for the WHO funding worth at least 10,000 US Dollars. Ang laki diba? Kaya naman kailangan naming magdevelop ng isang intervention method for Patient Safety. Balak naming mag-intervene ng monitoring system for health care-associated infections sa mga piling public hospitals dito sa Metro Manila. Sana may pumayag. At dahil sa sobrang short time, may deadline kami every Saturday na dapat i-fulfill. Oo nga, matrabaho pero gusto ko talagang maganda 'yung thesis namin! Sana mangyari ulit 'yung mga experiences ko sa research when I was in high school. Sana ngayon maitama ko na 'yung mga pagkakamali na nagawa ko noon. I believe I can do better this time! YEAH!

At tinanggap ko ang responsibility bilang pagiging Head Stage Manager para sa production namin this second sem, Ang Unang Baboy sa Langit. Mahal ko talaga ang Enta. Plus, Finance Officer pa ako sa 10x10x10 sa November. Nagtataka lang ako kasi hindi pa ako kinakausap ng maayos ng mga heads ng 10x10x10. Di ko nga alam kung nagmimeeting ba o hindi eh. Oh well... Kasama pa ako sa writers' pool ng Enta. Gagawa kami ng play from scratch. Plus, head pa ako ng Entayaw for RIB ng CADS. Sana masabay ko lahat.

Lord, sana masabay ko ang lahat. Sana kayanin ko. Go for A!!! Quatro na ito! HAAY.

LIPGLOSS DAW O.

So pretentious--'yun lang 'yung statement na nasabi ko out loud noong nakita ko ang video na ito sa YOUTUBE:

Takte naman o. Sobrang fan ako ng Gossip Girl, tapos ito ang igaganti ng Philippine Entertainment scene sa aming mga fans ng GG: Bibigyan kami ng Philippine VERSION ng GG?!

Wow naman. Nakakawindang naman ang concern ng mga nakapag-isip na ipalabas ang show na ito! Oh my God (forgive me Lord) pero sobrang nakakainis ang mga ganitong actions sa media. Oo, magandang gumawa ng show na oriented sa mga buhay ng teenagers ng ating bansa BUT why do they have to do this kind of shows na super panggagaya lang (AS IN TOTAL PHOTOCOPY OF) ng mga shows of the OTHER countries?! 'Yung mga tauhan (character-wise), sounds, wardrobe, school, screenplay-wise, yung sequences ng mga scenes from start to end ng shows, 'yung storyline! SHIIZ! Sampal talaga ito sa sining mga kaibigan!

Eh ano ngayon kung kumita at sumikat ang Gossip Girl? Hindi naman ibig sabihin nito na swaswak din sa panlasa ng Pinoy ang PINOY version ng Gossip Girl. 'Yung mga reality shows na inadopt natin from USA and the other European countries naiintindihan ko pa. Kasi 'yung mga buhay naman at KULTURA ng 'Pinas 'yung pinapalabas ng mga shows na ito. Pero mehn, may TRADEMARK ang Gossip Girl. At nakikita ko 'yung TRADEMARK na 'yon sa LIPGLOSS. Parang PLAGIARISM na 'to ng concept ng Gossip Girl TO THE HIGHEST LEVEL!

Kung ang mga kanta nga sinasampahan ng plagiarism case ng mga original writers nito (case in point: Cueshe na pawang pinapalitan lang nila yung lyrics ng mga kantang sumikat/di sumikat noon pa!; Salbakuta na sinampahan ng kaso ng paggamit ng chorus ng Stupid Love; etc), siguro kung malaman man ito ng writers and production team ng Gossip Girl, maaaring sampahan din nila ng kaso ang mga nagpasimuno ng PANGGAGAYANG ito.

At note lang ha, ang barok magenglish ng characters sa Lipgloss. Inaamin kong di ako ganon ka-fluent mag-english (as in with all the American accent and everything else that goes with it) at parang ang kapal naman ng mukha kong magreklamo. BUT, para naman sa ikakaganda ng show, huwag na kayong maging pretentious at mag-ingles ng mag-ingles na di naman talaga bagay sa inyong mag-ingles. Ang sama ko na, pero the heck... SAMPAL na talaga ito sa SINING.

Mas maayos pa ang pangongopya ng labreport kaysa sa show na ito. At least ang paraphrasing ng ibang lab reports di halata. ITO, sobrang nilantad pa.

Lastly, LIPGLOSS?! Parang spoof lang talaga ah. Dapat nang i-feature sa Bubble Gang 'to.

I AM. I EXIST.

Oo. Binago ko na nga 'yung template ng blog ko. SA WAKAS! Natuto na kasi akong gumamit ng .xml files. And so ayun, napalitan ko na.

For three years, I've used luminescent as my blog name. I don't really know why I used that name. Siguro nabighani lang ako sa tagline na "glowing in the dark, shining when no one's around." But then ngayon, gusto ko kasing i-personalize ito. Buti na lang nakahanap ako ng template in the web, at ito ginagamit ko na. I'm planning on studying Adobe Photoshop soon (that is, if I ever have that chance to install the program in my computer) so that I would really be able to personalize my blog template.

AND NOW, what's up with I AM. I EXIST?

Nakuha ko ito sa PHILO101 (Philosophy of the Human Person I) namin with Sir Jope. Inaamin ko, from a scale of -10 to 10, nasa +2 pa rin ako sa paggrasp ng buong konsepto ni Rene Descartes. I was just amazed by how he thought of having the best way to think about things and to reflect upon it through the Universal Methodic Doubt---kung saan pinagdududahan niya ang lahat sa simula.

Ganito raw kasi 'yon. Isang gabi, nilamig si Descartes. Tapos tumabi siya sa isang umaalab na apoy para painitin 'yung nilalamig niyang katawan. Biglang naisip niya na maaaring 'yung nararamdaman niyang init na galing sa kanyang paligid ay parang panaginip lamang. Nagduda siya ngayon kung totoo nga ba ang pinararamdam sa kanya ng kanyang mga senses. And so ayon, tinanggal niya ang kanyang sarili mula sa kanyang katawan, so natira na lamang 'yung consciousness niya. Habang nagdududa siya, naisip niyang maaari 'tong gawa ng isang evil genius--na baka niloloko rin siyang maramdaman ang lahat ng gawa ng senses niya. So kung may evil genius, baka kalokohan na ang lahat (tama ba ito sir jope? naku... patay na sa repetitio.). Tapos natuklasan niya na sa proseso ng kanyang pagdududa, may lumilitaw na "AKO" na nagdududa--kung saan siguradong sigurado siyang mayroong AKO na nagdududa. Ito 'yung tinatawag nilang BEDROCK OF CERTITUDE--kung saan siguradong sigurado ka sa bagay na iyon. Ang Cogito Ergo Sum. I AM. I EXIST. Lumilitaw na mayroon pa ring AKO na nagdududa. I is delivered in the process of doubting (I AM) at totoo ngang nangyayari ito (I EXIST). Natuklasan ko lang sa philo na mali pa lang sabihin 'yung I think, THEREFORE I exist (or the other way around), kasi nga nagiging syllogism lang 'yung statement na 'yon. Eh di naman doon ang pinagugatan ng cogito ergo sum.

At dahil hindi immediate ang knowing ng isang tao, na kinakailangan pa niyang magduda, natuklasan ni Descartes ang kakulangan ng isang tao. "I AM IMPERFECT," ika nga niya. At mula roon, alam niya rin na may isang perfect na nageeksistensiya. The idea of perfect, of this, must come from someone greater than me, and plant it on me. Consequently, he came to the conclusion that GOD EXISTS. Isang hindi hahayaang lokohin tayo ng ating mga senses. At mula roon natuklasan na rin niyang OTHERS EXIST dahil hindi siya kayang lokohin ng mabuting Panginoon. Naku... sabog na sa philo.

That-then-which-nothing-can-be-thought talaga si God. Supersuperlative na 'yung meaning ng statement na 'yan.

Shucks. Parang nagrepetitio ako na worth C lang oh. Tsk tsk. Kailangan ko pang iclarify ito sa mga kaklase ko/prof ko. Well, para naman may connection sa blog kong ito, gusto ko rin kasing pagdudahan ang lahat. Ano nga ba ang katotohanan? Hindi ko rin alam. Basta ang bedrock of certitude ko, kung saan siguradong sigurado ako, ay ang katotohanang nagsusulat ako--na nandito akong nagmumuni, nag-iisip, nag-aaral, at nabubuhay--na merong AKO na nandito. Itong-ito. AKO. MERON.

At mula rito, nakikita ko ang mga imperfections ko--sa mga kakulangan ko sa paglikha ng mga magagandang blog entries, ng mga failures ko sa buhay, ng mga salat na aspeto ng buhay ko. At dahil doon, narerealize kong may DIYOS--na may isang PERPEKTONG nilalang na kailanma'y hindi ako lolokohin nor pababayaan sa paglakbay ko sa aking buhay. Consequently, I begin to recognize that there are the others--that they exist with me as a member of this society.

So ayon. Sana dito magsimula ang pamimilosopiya ko sa mga bagay-bagay. Haaay buhay, sa lawak mo sobrang di na kita mawari. Ngunit sana masabak kita ng kahit may pagaalinlangan ma'y maging matagumpay pa rin ako sa dulo ng paglalakbay na ito.

SOTGA

So I stated in my entry last time that I would be blogging about sotga soon. And since I'm still not in the mood to do my research, magkukuwento muna ako.

So ano ba 'yung SOTGA? Acronym ito ng State of the Taong Grasa Address. Parang satirical SONA ni GMA. Lightning rally ito na ginawa namin sa may Zen Garden ng Ateneo last Aug 13-15, 2008. Basically, mga taong grasa kaming lahat at nilahad namin 'yung maypagka-satirical na version ng SONA.

At dahil doon, nagkaroon ako ng chance na sumabak bilang Taong Grasang GMA at nilahad ko 'yung SONA ko sa mga tao na dumadaan sa Berchmans Hall kahapon. Sa totoo lang, nakakahiya 'yung ginawa namin, pero buti na lang naagapan ko 'yung hiya ko. INisip ko na para naman 'to sa welfare ng lahat para na rin mainform sila tungkol sa SONA. Moreover, ginagawa ko ito para sa org ko--para sa ENTA. And lastly, I'm doing this for myself--to prove to myself that I can be more than just dealing with my academics. Goal ko yatang maging excellent sa lahat ng aspects. Oo, medyo ideal but I really believe na kung magiging efficient and effective PERSON man ako, dapat di lang ako laging magfofocus sa career ko. Hello... Ang dami kayang mga factors na bumubuo ng TAO. At natuklasan kong dapat maging well-rounded ako kaysa naman maging isang super expert sa isang larangan lamang at naghihingalo naman ang pagiging makatao sa kabila. Nahihirapan yata akong maglahad ng mga thoughts ko ngayong gabi. Palibhasa nag-iisa lang ako ngayon sa dorm (Chicki--nasa Cavite. Mimi--nasa Cainta. Pia--somewhere with grandparents).

Mabuti naman at marami-rami rin ang mga taong nakahalubilo namin sa SOTGA. Sana nga lang naintindihan nila 'yung mensaheng nais naming iparating. Moreover, finally nabreak ko na 'yung ice ko sa pag-arte sa entablado. I know that hindi ito sa loob ng RMT, pero parang tanghalan na rin 'yung buong quad 1 para sa akin kahapon noh! At dahil doon sobrang salamat sa suporta ng lahat ng mga taong nakilahok, nakihalubilo, nanood, nakinig, at napalingon sa SOTGA.

And thank you LORD for not leaving my side. YOU keep my memory blazin' hot and energetic everytime I need it to be that way. THANK YOU! :)

Photoshoot sa Entaroom

Sa EDSA Walk at nakikipagkamay sa strangers. :P

With our bag. The best tayo ENTA!

Teri, Mimi (my alternate), Ako, Josh

BAGO.

And so ayon. Imbis na mag-epi, nagedit ako ng blog template. Gusto ko kasi ng bagong buhay. Gusto ko ring mag-update na lagi. Gusto ko nang ipost ang Illumina of the MOnth sa ILLUMINATE. Ang dami ko nang utang sa sarili ko. At kailangan ko pang i-CPR 'yung acads ko.

Lord Thank YOU.

I need your help... AGAIN. Well, always!